ั้นเอ่ยด้วยความโกรธ
เซี่ยเฉียวกำหมัดของนางไว้
สายตาของนางกวาดผ่านใบหน้าของบัณฑิตนั่นราวกับว่าไม่ได้ตั้งใจ
หลังจากมองแล้วนางก็รู้สึกรังเกียจอย่างยิ่ง
สมควรแล้วที่คนอื่นทุบตีขับไล่ออกมา?
โหงวเฮ้งนี้ อารมณ์บูดบึ้ง ขุนเขาทั้งห้าไม่บริบูรณ์ รูปลักษณ์เข้าเกณฑ์ คิ้วหนา จมูกใหญ่ หยิ่งผยองไม่รู้จักเจียมตัว จะเห็นได้ว่า บุคคลนี้มีภูมิหลังทางครอบครัวที่ไม่ดี บุคลิกของเขาก็ยังแย่อีก
ต่อให้เข้าไปอย่างมีมารยาทแค่ไหน แต่เรื่องที่ขอก็ไม่เหมาะสม ถูกคนทุบตีไล่ออกมาก็ไม่น่าแปลกใจหรอก
“ไม่สู้พวกเราช่วยระบายความอารมณ์ของแม่นางคนนี้เสียหน่อยดีหรือไม่!” จู่วิญญาณบัณฑิตก็เอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้น
เซี่ยเฉียวหนังตากระตุกทันที
ระบายอารมณ์?!
หึ เห็นๆ กันอยู่ว่าเขามีความคิดเช่นนี้อยู่แล้ว เพียงแต่อายที่จะออกหน้าเอง ตอนนี้เลยคิดจะยืมชื่อนางมาทำเรื่องไร้ยางอายสินะ?!
“พวกเจ้าว่าหากคุณหนูลูกคนรวยพวกนี้วิ่งออกไปในที่สาธารณะในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย เช่นนั้นแล้วต่อไปหากพวกนางคิดจะแต่งกับพวกตระกูลสูงก็คงจะไม่ได้แล้วใช่ไหม ข้าเห็นว่าวันนี้ยังมีพวกลูกศิษย์ที่นับว่าเก่งๆ อยู่ไม่น้อยเลยด้วย หรือว่าพวกข้าจะช่วยพวกเขาจับคู่ดี” ชายคนนั้นเอ่ยอีก
ท้ายที่สุดบัณฑิตคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้เช่นกัน
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่น
ก็จริง พวกนักวิญญาณบัณฑิตที่มาที่นี่ส่วนมากแล้วจะเป็นพวกที่มีฐานะยากจน
หลังจากเล่าเรียนมาหลายปี จู่ๆ ก็เส