ตอนที่ 93 กลืนกินพลังแห่งโชคชะตาและป่าไผ่เขียวกระดูกหยกครืน! ครืน! ครืน!…
อสนีบาตฟาดลงบนศิลาจักรพรรดิมนุษย์อย่างต่อเนื่อง แต่ศิลากลับไม่เสียหาย บนผิวของมันมีแสงอสนีบาตแลบแปลบปลาบ ลมหอบใหญ่โหมพัดทั่วฟ้าดินก่อนพัดมารวมกันที่ศิลาจักรพรรดิมนุษย์ เจียงจื่ออี้สัมผัสพลังอันน่าอัศจรรย์สายหนึ่งได้อย่างชัดเจน เขาหรี่ตาลง ‘นี่ก็คือพลังแห่งโชคชะตาหรือ’
เจียงเจียนที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหลังเงยหน้าขึ้นในทันใด ปานกลางหว่างคิ้วมีประกายอสนีบาตสายเล็กๆ แลบแปลบปลาบอยู่เช่นเดียวกัน แต่ผู้คนรอบด้านกำลังสนใจเจียงจื่ออี้กับศิลาจักรพรรดิมนุษย์อยู่ จึงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นอาการผิดปกติของเขา
ไม่นานนักรอบศิลาจักรพรรดิมนุษย์ก็เกิดลมหมุนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พวกหานเทียนจีล่าถอยออกมา ต่อจากนี้ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาชักนำอีกต่อไปแล้ว รอเพียงพลังแห่งโชคชะตามารวมตัวกันเท่านั้น เจียงจื่ออี้ยืนอยู่หน้ากระถางธูป เขาแหงนหน้ามองศิลาจักรพรรดิมนุษย์ เห็นคลื่นสายลมกำลังก่อตัวเป็นรูปร่างเหนือศิลา
การบุกรุกของเหล่าชาวยุทธ์ในตอนนี้เอง! เปลวเพลิงสายหนึ่งก็พวยพุ่งขึ้นมาจากนอกวังหลวง มันพุ่งตรงไปยังท้องนภา ขุนนางทั้งหลายไม่ทันสังเกต แต่เจียงจื่ออี้หันหน้าไปทางเปลวเพลิงสายนั้นพอดี เขาจึงเห็นมันตั้งแต่แวบแรก เขาไม่ตื่นตกใจ ตรงกันข้าม มุมปากกลับยกโค้งเผยสีหน้าดูแคลนออกมา
ไม่นานนักด้านหลังกำแพงวังแต่ละทิศก็มีเงาเหินข้ามมาร่างแล้วร่
