กเบิกบานใจ มีแรงที่จะคัดลอกหนังสือขึ้นมาทันที
ใช่ เขาต้องคัดลอกหนังสือ
หนังสือกองหนาเป็นการบ้านที่เขาได้รับมอบหมายจากอาจารย์เซียว
เซี่ยผิงไหวไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมอาจารย์เซี่ยวถึงรังแกเขาเช่นนี้ ทั้งที่ไม่ยอมรับเขาเป็นศิษย์ แต่ก็ยังลงโทษเขาให้ทำนั่นทำนี่
รอให้เขาเติบโตดูแข็งแกร่งเหมือนพี่ชายใหญ่ก่อนเถอะ เขาต้องหาโอกาสที่ต่อยตีอาจารย์เซียวระบายความโกรธของเขาสักยก!
……
ในเวลาเดียวกันนี้เซียวอวี้หรงก็จามออกมาหนึ่งที
จากนั้นเขาก็ปรับท่านั่ง ปูกระดาษลงตรงหน้า เตรียมแต่งเพลงรำลึกถึงบรรพบุรุษ
ความคิดของเขาค่อนข้างวุ่นวาย และไม่สามารถสงบใจลงได้
ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในหอส่องชะตาวันนั้นขึ้นมาได้ เขาชะงักมือและรีบหยิบยันต์เกี่ยวกับศิลปะวิทยาการที่เขาซื้อมา เอาออกมามองดูด้วยความสับสนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ห้อยไว้รอบคออย่างจริงจัง
เขาพ่นลมหายใจออกมา
พอพ่นลมหายใจออกมาแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมจึงได้รู้สึกใจสงบนิ่งขึ้นมาก เมื่อมองดูกระดาษก็เกิดความคิดขึ้นมาทันที
เขาลงมือเขียน
ราวกับได้รับความช่วยเหลือจากทวยเทพ
เดิมทีเขาก็มีพรสวรรค์อยู่แล้ว เวลานี้เมื่อได้เขียนจึงราวกับน้ำตกที่พร่างพรูรุนแรง ตัวอักษรที่ถูกตวัดวาดลงบนกระดาษเหมือนพายุฝน เขาเขียนบทกลอนยาวๆ เป็นพันอักษรอย่างคมคายออกมาโดยไม่รู้ตัว!
