เวลานี้เขาได้ระบายอารมณ์อย่างหาได้ยากยิ่ง ก็เลยปล่อยเขาไป
เด็กๆ ตระกูลเซี่ยคนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ในใจพวกเขาไม่มีความสุข แต่ไม่กล้าแสดงออกมา
พวกเขาจึงได้พาเซี่ยผิงไหวออกไปเล่นด้วยกันทันที
เซี่ยผิงกั่งเองก็ไม่ได้ห้าม เซี่ยเฉียวมองไปก็เห็นว่าสิ่งที่เด็กๆ ตระกูลเซี่ยเตรียมไว้เล่นกันล้วนเป็นการละเล่นที่นิยมกันทั่วไป เช่น พวกทอยลูกเต๋า ปาลูกดอก ทำนองนั้น
เซี่ยผิงไหวมีเงินติดตัวไม่มาก เนื่องจากถูกนางและพี่ชายใหญ่รีดไถจนหมดแล้ว
เขาสามารถเดิมพันด้วยแผ่นทองแดงไม่กี่แผ่นเท่านั้น
เซี่ยผิงไหวมีนิสัยไม่ดีที่ต้องได้รับการแก้ไขมากมาย และเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดให้หมดภายในเวลาอันสั้น ดังนั้นเวลานี้จึงต้องปล่อยเขาไปก่อน
ที่เขาโวยวายขึ้นมาคราวนี้ หญิงชราและคนอื่นๆ ก็รู้สึกเฉยๆ เสียแล้ว
ไม่นานนักก็ไปคุกเข่าเคารพบรรพบุรุษ
ธูปและเทียนบูชา เครื่องเซ่น ของไหว้ เงินกระดาษ และเสื้อผ้ากระดาษต่างๆ ที่เตรียมไว้ก็ถูกเผาไปทั้งหมด
หลุมฝังศพไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกเขาจึงได้แต่คำนับป้ายวิญญาณเท่านั้น
ในสายตาของเซี่ยหนิวซานและคนอื่นๆ นั้น เทศกาลนี้ก็เป็นเพียงแค่เทศกาลธรรมดาเทศกาลหนึ่ง แต่ในสายตาเซี่ยเฉียวนั้นต่างออกไป ทันทีที่เครื่องหอมถูกเผาไหม้ นางก็มองเห็นพลังปราณหยินสายหนึ่งนำมาก่อน และหลังจากนั้นครู่หนึ่งวิญญาณก็เข้ามากินอาหารเซ่นไหว้จนหมด
น่าจะเป็นบรรพบุรุษตระกูลเซี่ยที่ยังไม่ได้ไปเกิดใหม่
ในโลกนี
