และจะต้องถูกนังหนูที่ร้ายกาจอย่างกับปีศาจนี้เอาเปรียบอีก!
นี่แค่เพียงไม่นานเองนะ?
ตั้งแต่เข้ามาในบ้านจนถึงตอนนี้ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยามเลย ของในห้องของนังหนูสองคนนั้นก็ถูกปล้นไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว นายหญิงของบ้านก็ถูกไล่ไปทำงานในครัวหลังบ้านแล้ว หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป หญิงชราอย่างนางจะไม่โกรธจนตายหรือ!
“ท่านพ่อ ชานี้เป็นชาเก่าเก็บ ข้าอยากจะดื่มชาใหม่” เซี่ยเฉียวจิบชาและเหลือบมองใบชา จากนั้นก็มองเซี่ยหนิวซานอย่างน่าสงสาร
“ชาใหม่หรือชาเก่าต่างกันตรงไหนหรือ ดื่มลงท้องไปก็เป็นน้ำเหมือนกัน” เซี่ยหนิวซานเอ่ยขึ้นตามสัญชาตญาณ
เซี่ยเฉียวจ้องหน้าเขา “ท่านพ่อพูดถูก ภรรยาที่ตายไปแล้วกับที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีอะไรแตกต่างกัน คนเก่าคนไม่ ก็เหมือนๆ กัน”
“…” เซี่ยหนิวซานหนังตากระตุกทันที
เขารู้สึกว่าลูกสาวเขานั้นแปลก
นางพูดถึงเรื่องใบชาไม่ใช่หรือ เกี่ยวอะไรกับภรรยาด้วยเล่า
หญิงชรากำลังตีกลองโห่ร้องอยู่ในใจ หญิงรับใช้ที่หลูซื่อทิ้งไว้ข้างกายนางได้ยินเรื่องนี้ ก็แอบย่องไปที่ห้องครัวด้านหลัง และเล่าให้หลูซื่อฟังทีละคำไม่มีขาดตก
หลูซื่อได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดไปหมด
นางหมายความว่าอย่างไร
นางที่ยังมีชีวิตอยู่นี้เทียบไม่ได้กับสองคนที่ตายไปแล้วอย่างนั้นหรือ เซี่ยเฉียวกำลังบอกนางว่า เซี่ยหนิวซานก็ไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างนี้ได้ ดังนั้นแม้ว่าจะเปลี่ยนเป็นคนอื่นก็ไม่เป็นไร!
หรือนางหมายความว่าหากครั้งนี้นางทำตัวไม่ดี
