ทั้งสามคนก็ต้องเข้าเรียนแล้ว ที่สำนักศึกษาค่าใช้จ่ายสูง ไม่กี่วันก่อนเซี่ยเฉียวก็ใช้เงินไปห้าพันตำลึง เงินก็หมดลงไปในชั่วครู่เท่านั้น จึงหามาไม่ได้ ครั้งหน้า หากการเงินดีขึ้นหน่อยแล้วจะรีบชดเชยให้”
“ห้าพันตำลึง?! เอาไปกราบอาจารย์หมดเลยหรือ นังหนูไร้เดียงสานี่ยังต้องอ่านเรียนหนังสือด้วย?!” หญิงชราลุกขึ้นยืนทันที
เซี่ยเฉียวเลิกคิ้ว
“ต้องเรียนสิ ที่นี่ไม่ใช่บนป่าบนเขาเสียหน่อย ไม่เรียนหนังสือแล้วจะหาคู่ครองได้อย่างไร” เซี่ยหนิวซานขึงตา “อีกอย่างนังหนูหน้าตาดีขนาดนี้ หากไม่ออกไปเรียนหนังสือ เอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในบ้าน ใครจะรู้เล่าว่าข้ามีลูกสาวที่งดงามขนาดนี้”
ลูกสาวคนโตของเขาเป็นหน้าเป็นตาของตระกูลเซี่ย!
ให้ซ่อนตัวอยู่แต่ในบ้านไม่ออกไปข้างนอกไม่ได้หรอก
นายหญิงชราแทบรู้สึกชาไปทั้งร่าง “เช่นนั้น เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากขนาดนั้นนี่…”
“ไม่ได้มากมายอะไร หากแค่เงินจะให้ลูกสาวไปเรียนหนังสือ ข้ายังออกให้ไม่ได้ ข้ายังจะนับเป็นลูกผู้ชายได้อีกหรือ” เซี่ยหนิวซานฮึดฮัด เอ่ยตรงไปตรงมา
ตอนนั้นเซี่ยเฉียวเข้าเรียนได้ด้วยภาพวาด แต่นางก็ไปเบิกเงินจากบัญชีมาเพื่อเปิดร้าน
นางไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรในเวลานี้
อย่างไรก็ตามในสายตาของหญิงชราคนนี้เงินก็ถูกใช้ไปแล้ว
“ไอ้หยา เงินให้นังหนูใหญ่ไปเรียนหนังสือยังมากกว่าเงินที่ให้ท่านแม่หลายปีนี้เสียอีก” สะใภ้จย่าบ่นพึมพำ
“ท่านแม่จะไปเทียบกับนังหนูได้อย่างไร ท่า
