นแม่อยู่แต่ในบ้านก็มีแต่เรื่องกินดื่ม จะต้องใช้เงินสักเท่าไรกัน แต่ไม่เหมือนนังหนู นางอายุยังน้อยจะมามัวประหยัดไม่ได้” เซี่ยหนิวซานเอ่ยอีก
ใบหน้าของหญิงชรากระตุกทันที
นางรู้สึกไม่ค่อยดีนัก
นางไปอาศัยอยู่ที่บ้านของลูกชายคนรองบ้างเป็นบางครั้ง แต่ไม่มาก เพราะนางรู้สึกไม่เป็นอิสระ
เนื่องจากเซี่ยผิงกั่งผู้เป็นหลานชายร้ายกาจและดุร้ายเกินไป มักรู้สึกว่าข่มนางอยู่เสมอ อีกอย่างที่นั่นก็มีบ่าวรับใช้มากมาย พวกบ่าวหญิงชราพวกนั้นมีความเป็นเจ้าบ้านมากกว่านางเสียอีก ทำให้นางรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจ
ดังนั้นส่วนใหญ่แล้ว นางจึงยังคงอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้
อย่างไรก็ตามแม้ว่านางจะมีเพื่อนบ้านซ้ายขวา แต่กลับเข้ากันไม่ได้
ลูกชายของนางเป็นขุนนาง แต่เพื่อนบ้านพวกนั้นเป็นคนธรรมดา ไหนเลยจะพูดเรื่องเดียวกันได้
ดังนั้นจึงเป็นดังเช่นที่ลูกชายคนรองของนางพูด แต่ละวันนางก็อยู่แต่ในบ้านกินๆ นอนๆ เงินทองก็ไม่ได้ใช้ไปไหน
แต่นางสามารถให้ลูกชายอีกสองคนและพวกหลานๆ ได้นี่?!
แต่นางพูดออกไปตรงๆ ไม่ได้
หญิงชราขึงตาเขม็ง และยังคงยืนอยู่ ได้แต่ต้องกัดฟันยอมรับ “ช่างเถอะ เงินน้อยหน่อยก็ไม่เป็นไร ข้ายังจะอยู่ได้อีกกี่ปีเล่า เงินพวกนี้ไม่ใช่ว่าข้าจะเก็บไว้เพื่อลูกไม่เอาไหนอย่างพวกเจ้าสามคนหรอกหรือ โดยเฉพาะเจ้า เจ้ารอง ใช้จ่ายไม่คิด จะให้ข้าวางใจได้อย่างไร!”
ก่อนหน้านี้นางคิดที่จะควบคุมดูแลบ้านแทนลูกชายคนรอง
แต่น่าเสียดายที่นางไม่รู
