ซี่ยผิงกั่งส่งเสียงออกมาก สองพี่น้องก็ตกใจสีหน้าแข็งทื่อไปทันที “หลานชายคนโตก็มาด้วย?”
“โอ้ว นี่มันหลานสาวคนโตของข้ามิใช่หรือ…หน้าตา…” ทั้งสองคนไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก พวกเขาพูดได้ครึ่งหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปมองเซี่ยเฉียว แล้วก็ต้องชะงักไป “ไม่เลว…”
“ข้าคิดว่าตาของลุงใหญ่กับอาเล็กผิดปกติเป็นแน่ น้องสาวของข้าดูเหมือนงดงามราวกับหยกบุปผาเยี่ยงนี้ พวกท่านยังบอกว่าหน้าตาไม่เลว ก็จริงดังว่า ลูกๆ ของพวกท่านอย่างกับกิ่งไม้แห้งใบไม้เน่าเทียบกับนางไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ไม่เคยได้เห็นโลกกว้าง ก็เลยพูดอะไรไม่ถูกต้องเป็นธรรมดา” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยออกมาโดยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
หลังจากพูดจบเขาก็ก้าวเข้าไปในบ้านทันที
เขาออกเงินตัวเองซื้อบ้านหลังนี้ด้วยส่วนหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงเข้าออกบ้านหลังนี้ได้โดยไม่รู้สึกถึงแรงกดดันอะไร
เซี่ยเฉียวติดตามเขาไปทันที นางกวาดตามองท่านลุงกับท่านอาทั้งสอง แล้วก็ไม่ได้เอ่ยอะไร
ตามพี่ชายของนางไปก็พอแล้ว
หลังจากที่เซี่ยเฉียวเข้ามา นางก็ได้มองดูผังของบ้าน
ซึ่งค่อนข้างน่าพอใจและไม่มีปัญหาใหญ่
มีคนรออยู่ที่ห้องหลักแล้ว
ทันทีที่เซี่ยเฉียวเข้ามา นางก็ได้เห็นหญิงชราที่เป็นเจ้าบ้าน
ท่านย่าของนางดูคล้ำเล็กน้อย ร่องน้ำบนใบหน้าชัดเจน ดวงตาทั้งคู่ก็ขุ่นมัวอย่างยิ่ง ตอนนี้นางอายุกว่าหกสิบปีแล้ว แต่ไม่มีราศีอย่างนายหญิงใหญ่ในเมืองหลวง เสื้อผ้าสวยงามราคาแพงที่สวมใส่นั้นก็ดูไม่เข้ากันกับนางอยู่บ้า
