ข้า…ยังไม่ไปเกิดใหม่?”
เซี่ยเฉียวพยักหน้าด้วยท่าทางจริงจัง “เขาคิดถึงเจ้าจึงไม่ยอมไป เขาวานให้ข้ามาบอกว่าอยากให้เจ้าแต่งงานใหม่”
เซี่ยเฉียวชอบสามีภรรยาคู่นี้มาก ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่น่าจะดีมาก
เวลานี้วิญญาณผู้ชายยืนอยู่ข้างๆ ท่าทางที่เขามองภรรยาเต็มไปด้วยความรักและความเสน่หา ทั้งดูซื่อๆ และเขินอายเล็กน้อย ทำให้คนรู้สึกสบายตาสบายใจมาก
ส่วนภรรยาผู้นี้ก็ทำให้คนรู้สึกสงสาร
“เจ้าผีบ้านั้น ตอนที่เขาเพิ่งตายไปใหม่ๆ ข้าเคยฝันถึงเขาครั้งหนึ่ง เขามาบอกข้าในฝันให้ข้าแต่งงานใหม่ ก็เลยถูกข้าด่าเปิดไป จนตอนนี้ก็ยังไม่ยอมกลับมาเข้าฝันข้าใหม่เลย! ตอนนี้เขาให้นักพรตเต๋ามาอีกแล้ว…ทำไมเขาใจร้ายเยี่ยงนี้! บอกให้ข้าแต่งงานใหม่ หากข้าแต่งงานใหม่ ต่อไปเขาก็ต้องอยู่คนเดียวลำพังในหลุมฝังศพสิ!” จู่ๆ สะใภ้ฟังก็ทรุดตัวลง โยนไม้ซักผ้าทิ้ง อยู่ดีๆ ก็ปิดหน้าร้องไห้
เมื่อครู่ผู้หญิงคนนั้นยังเอ่ยเสียงเบาด้วยน้ำเสียงอบอุ่น แต่ทันใดนั้นนางก็ส่งเสียงร้องดังขึ้นมา จนเซี่ยเฉียวตกใจก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว
จากนั้นนางก็มองคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ
“เขากลัวว่าแม่สามีจะทำให้เจ้าลำบากใจ…” เซี่ยเฉียวรู้สึกปากคอแห้งเล็กน้อย
“ลำบากใจแค่นั้นจะเป็นอะไร หากเขาไม่อยากจากไปจริงๆ จะทิ้งข้าไว้แล้วจากไปอย่างนี้ได้อย่างไร เจ้าคนไร้จิตสำนึก คิดจะไล่ข้าไป แล้วหาวิญญาณสาวมาเป็นคู่รักใช่ไหมเล่า” สะใภ้ฟังปาดน้ำตาแล้วถ่มน้ำลาย
