้มีความหมายพิเศษอะไรก็ตาม แต่ก็สามารถขับไล่วิญญาณชั่วร้ายได้” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
“…” จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกอึดอัดใจขึ้นมา จากนั้นก็มองนางด้วยสีหน้ากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
เซี่ยเฉียวรู้สึกได้ว่ามีอะไรแปลกๆ
“ไม่ใช่กระดิ่งหรอกหรือ” เซี่ยเฉียวถามด้วยความสงสัย “หรือว่า…เป็น…หยก”
เมืองสือฝั่งมีหยกมากมาย…
จ้าวเสวียนจิ่งเก็บสายตากลับมา ก่อนจะมองออกไปข้างนอกด้วยรอยยิ้ม “เซียวอวี้หรงรีบร้อนออกไปหน่อย เขาควรจะอยู่ฟังคำนี้” หากเขาได้ยินเช่นนี้แล้ว หัวใจของเขาก็คงเหมือนแอ่งน้ำนิ่ง ที่แม้จะโยนหินก้อนใหญ่ลงไป น้ำก็คงไม่กระเพื่อมกระเซ็นแม้แต่น้อย!
เฮอะ ทอง หยก? นางส่งของขวัญให้ฝันเช่นนั้นหรือ
“บัดนี้ศิษย์พี่มาเมืองหลวง ข้าก็ควรทำหน้าที่เจ้าบ้านในฐานะศิษย์น้อง เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ ศิษย์พี่ไปอยู่กับข้าในจวนรัชทายาท หรือจะไปอยู่ที่สำนักศึกษาหลวงก็ได้” จ้าวเสวียนจิ่งจงใจพูดขึ้นมาอีก
