รู้ว่าจะพูดอะไรดีไปชั่วขณะ
ช่างประจวบเหมาะอะไรอย่างนี้!
วันนี้นางออกมาข้างนอกโดยไม่ได้นำเพื่อนผู้แข็งแกร่งมาด้วย ดังนั้นจึงไม่สามารถรับมือกับวิญญาณแค้นนี้ได้โดยง่าย ที่นางวุ่นวายกับมันมาตั้งนานจนถึงตอนนี้ พลังของวิญญาณแค้นแค่สลายไปนิดเดียวเท่านั้น แต่นางก็ยังไม่สามารถจัดการมันได้
นางทำได้เพียงใช้ยันต์คาถารับมือต่อไป แต่พลังของนางมีจำกัด หากปล่อยเนิ่นนานไปเกรงว่านางจะทนไม่ไหวแล้ว
ส่วนจ้าวเสวียนจิ่งไม่สำคัญอะไรหรอก ที่สำคัญก็คือรอบกายเขามีแต่วิญญาณเต็มไปหมด!
เนื่องจากวิญญาณมีพลังที่เข้ากันได้ เขาจึงสามารถเข้ามาในนี้ได้ อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นวิญญาณเหมือนกัน แต่พวกมันก็ไม่เหมือนกับวิญญาณแค้นนี้ ซึ่งนางสามารถใช้มันได้!
เซี่ยเฉียวสะบัดยันต์ออกไป
“วิญญาณทั้งหลาย ดีร้ายทั้งมวล อสูรใหญ่ยักษ์ หมื่นวิญญาณรวมตัว ฟังคำสั่งของข้า! ไป!”
ทันทีที่นางออกคำสั่ง วิญญาณที่มาใหม่ก็พุ่งเข้าหาวิญญาณแค้นตนนั้นทันที
เมื่อมีเซี่ยเฉียวสนับสนุนอยู่ด้านหลัง ดวงตาของวิญญาณพวกนั้นก็ราวกับแสงอสุนีบาต กรงเล็บก็ราวกับตะขอทองคำ เข้าต่อสู้โรมรันกับวิญญาณแค้นทันที
“ฮือ…”
น้ำเสียงของวิญญาณแค้นฟังดูโศกเศร้าขึ้นมาก
จ้าวเสวียนจิ่งได้ยินเสียงแว่วๆ มันฟังดูเหมือนกับเสียงลม แต่ก็เหมือนเสียงสะอื้นไห้อยู่บ้าง
แปลกประหลาดเล็กน้อย
เขายังไม่ทันได้คิดอะไรให้มากมายไปกว่านี้ก็เห็นว่าควันสีดำโดยรอบแตกสลายไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่นักพรตคน
