เซี่ยเฉียว “ท่านผู้รู้!”
เซี่ยเฉียวพยักหน้าน้อยๆ
สองสามีภรรยามองไปรอบข้างก่อนจะเอ่ย “ข้า ข้าอยากจะเชิญให้ท่านกลับไปสวดมนต์ให้ลูกสาวข้าหน่อยจะได้หรือไม่”
เซี่ยเฉียวพยักหน้าอีก
เรื่องบางเรื่องสองสามีภรรยาก็ไม่กล้าที่จะพูดกับคนนอกส่งเดช
เซี่ยเฉียวติดตามพวกเขาไปยังเรือนด้านหลังของตระกูลเว่ย
เมื่อไม่มีคนอื่นแล้ว ฮูหยินเว่ยผู้นั้นก็คุกเข่าลงต่อหน้าเซี่ยเฉียว “วันนั้นท่านผู้รู้บอกว่ามีคนทำให้ลูกสาวของข้าต้องตาย?! ท่านเห็นอะไรใช่หรือไม่ สองสามวันมานี้ข้าฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในความฝันลูกสาวของข้าเอาแต่ร้องไห้ต่อหน้าข้า ร้องไห้จนข้าใจจะสลายแล้ว”
หลังจากที่นางฝันในคืนแรก นางก็ใจลอยสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แล้วก็ไปนั่งที่แผงน้ำชาฝั่งตรงข้ามนั่น
เจ้าของแผงลอยก็เป็นคนรู้จักคุ้นเคยกันดี
นึกไม่ถึงว่าเขาจะพูดกับนางว่า มีนักพรตคนหนึ่งพูดจาลึกลับคาดเดาไม่ได้ แม้ว่าเขาจะฟังไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ความหมายโดยรวมก็คือลูกสาวของนางเสียชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม
เมื่อนางย้อนนึกถึงความฝันนั้น นางก็รู้สึกไม่สบายใจ
ต่อมานางยังฝันเช่นนั้นติดต่อกันอีกหลายวัน
“ลุกขึ้นเถอะ” เซี่ยเฉียวยื่นมือไปพยุงนางขึ้นมา “วันนั้นข้าเห็นพลังหยินอยู่รอบบ้านตระกูลเจิ้ง จึงรู้ว่ามีวิญญาณแค้นไม่ยอมไปไหน ก็เลยคำนวณอย่างง่ายๆ และพบว่าลูกสาวของเจ้าประสบเคราะห์กรรม ข้ารู้สึกว่านางน่าสงสาร จึงได้เผลอพูดอะไรออกมา”
“แต่ แต่ลูกสาวของข้าร่างกายของนางไม่
