วาด’ นี้ให้เสร็จ คนที่ทำไม่เสร็จก็เท่ากับไม่พอใจในการตัดสินของข้า ให้ออกไปจากสำนักศึกษาหลวงเช่นกัน”
เวลาสองเดือนดูเหมือนจะผ่อนปรนให้อยู่บ้าง
คัมภีร์ภาพวาดที่รัชทายาทกล่าวถึงมีประมาณห้าสิบหน้า
วันละเล่ม…อีกอย่างหากโดนปัดตกให้กลับมาคัดใหม่ ระยะเวลาสองเดือนนี้ก็ต้องขยันขันแข็งหามรุ่งหามค่ำแล้ว…
ความจริงแล้วเซี่ยเฉียวอยากได้ถั่วเงินมากกว่า
แต่นางอยู่ที่สำนักศึกษามาระยะหนึ่งแล้ว ก็ยังเคยได้ยินว่ามีการชดเชยผู้เสียหายด้วยถั่วเงินมาก่อน แต่สำนักศึกษากลับอาศัยช่องว่างของการลงโทษริบถั่วเงินจากศิษย์กลับไปไม่น้อย
ดังนั้นนางจึงไม่ได้เอ่ยปาก
เซี่ยเฉียวเป็นคนของเรือนคงกู่ เวลานี้พวกนางตื่นเต้นดีใจกันเป็นอย่างมาก
เดิมทีเรือนคงกู่ของพวกนางจะต้องอับอายขายหน้าผู้คนแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าเซี่ยเฉียวจะพลิกสถานการณ์กลับได้อย่างนี้
เรื่องนี้ยังไม่นับ แต่นางกลับทำให้พวกเรือนหมู่ตันถูกลงโทษแต่ก็พูดอะไรไม่ได้เช่นนี้อีกด้วย
เมื่อมองเห็นท่าทางที่พวกเขาถูกบีบให้ยอมรับความพ่ายแพ้ คนเรือนคงกู่ส่วนใหญ่ก็รู้สึกว่าช่วงเวลาที่ดีของพวกนางมาถึงแล้ว ทั้งร่างเต็มไปด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งและสบาย!
เวลานี้เซี่ยเฉียวรอบคอบจริงจังมาก นางขอให้ผู้ถูกลงโทษแต่ละคนออกมาลงชื่อและที่อยู่ของพวกเขา
หลังจากลงชื่อเสร็จแล้วเซี่ยเฉียวก็ขมวดคิ้ว
“คนที่รังแกข้า ขาดไปสามคน” จู่ๆ นางก็เอ่ยขึ้น
พวกชีไหวรู้สึกว่าปวดหัวจนจะระเบิดอยู่แล้ว
นี่ก็น
