านมากแล้ว แต่นางก็ยังไม่ปล่อยพวกเขาไป ตอนนี้ถึงกับหาโอกาสดูหมิ่นพวกเขาอีก ไม่จบไม่สิ้นจริงๆ!
“แม่นางเซี่ย คนตั้งเยอะขนาดนี้ ขาดไปสักคนสองคนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก” ชีไหวเริ่มรู้สึกหงุดหงิดแล้ว
แม่นางต่งคนนั้นก็มองเซี่ยเฉียวอย่างอ่อนแรง “แม่นางเซี่ยอาจจะนับขาดไปบ้างก็เป็นเรื่องปกติ ไม่น่าจะขาดคนไปได้นะ”
เซี่ยเฉียวไม่สนใจพวกเขาแล้ว
นางนั่งลงด้วยใบหน้าจริงจัง ก่อนจะคลี่กระดาษออกแล้วเริ่มร่างโครงคร่าวๆ
ยังไม่ทันถึงหนึ่งเค่อ นางก็วาดใบหน้าสามคนออกมา และลักษณะเด่นของแต่ละคนก็ชัดเจนมาก!
“นี่มัน…ฟานอวิ๋นผิงไม่ใช่หรือ…” ใครบางคนยื่นหน้าเข้ามามอง แล้วพึมพำขึ้นมา
ทันทีที่สิ้นเสียงนี้ ทั้งหมดก็พากันนิ่งเงียบ
“สามคนนี้ ต้องไปหาตัวมา” เซี่ยเฉียวพูดสั้นๆ ว่า “เป็นหนี้ข้า จะขาดไปสักคนก็ไม่ได้”
จ้าวเสวียนจิ่งดวงตาลุกวาว
นี่สิของจริง นางน่ารักกว่าตอนที่อยู่เมืองสือฝั่งเสียอีก
“ไปตามตัวมา” จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกจะมีความอดทนมากเป็นพิเศษ เขาบีบจนทุกคนแทบจะเป็นบ้าแล้ว
ภาพวาดของเซี่ยเฉียวนี้มีความใส่ใจในรายละเอียดมาก ในบรรดาพวกเขามีคนที่รู้จักสามคนนี้ ดังนั้นจึงใช้เวลาไม่นานในการลากพวกเขากลับมา
รัชทายาทเองก็ไม่ได้ทรงกริ้ว กระทั่งยังยกยิ้มอย่างงดงาม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงไพเราะเล็กน้อย “วิ่งเก่งอย่างนี้ ไปวิ่งแข่งกับม้าที่สนามหน่อยดีไหม”
ตอนที่ 178 ทนเหน็ดเหนื่อยไม่ไหว
รัชทายาทยิ้มเช่นนี้ก็ต้องมีคนเคราะห
