ั้น แต่นางจะเข้าเรียนที่สำนักศึกษาไม่ได้ด้วย
การที่ตระกูลฉู่กล้านำหยกไปกราบอาจารย์ก็เพราะตระกูลเซี่ยบอกว่าหยกนั้นหายไปโดยไม่ระวัง แต่ถ้าปรากฏว่าถูกขโมยไป ฉู่เจี้ยนซึ่งผู้มีการศึกษาคนหนึ่งจะเต็มใจแบกรับเรื่องสกปรกเช่นนี้ได้อย่างไร
ในเมื่อไม่ยินดีแล้ว เขาก็ย่อมที่จะคืนหยกกลับมาให้
เขายังต้องอธิบายให้โลกภายนอกฟังว่าได้หยกนี้มาจากไหน ถึงตอนนั้นใครจะเป็นผู้โชคร้ายเล่า
ก็เป็นเผยหว่านเย่ว์คนเดียวเท่านั้น
เพียงแต่เผยหว่านเย่ว์อยู่บ้านตระกูลเซี่ย ถ้าหากมีคนซักไซ้ไล่เลียงขึ้นมา เรื่องที่นางแอบเข้าไปในห้องของเซี่ยผิงไหวก็คงจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
ดังนั้นตอนนี้เซี่ยเฉียวจึงกำลังหลอกให้เผยหว่านเย่ว์กลัวเช่นกัน
เผยหว่านเย่ว์นิ่งเงียบไปในทันทีอย่างที่คิด
เซี่ยหนิวซานรู้สึกไม่รำคาญใจ “เจ้าอยากเข้าที่นั่นมากก็เอาตามนี้แล้วกัน ต่อไปข้าจะไม่สนใจเจ้าแล้ว”
ตอนนี้เซี่ยหนิวซานอารมณ์ไม่ค่อยดี เขากลับเรือนไปทันทีโดยไม่มองหน้าหลูซื่อ
หลูซื่อร้อนใจจนแทบอยากจะทุบตีลูกสาวสักยก แต่เมื่อเห็นท่าทางนางเช่นนั้น นางก็ลงมือไม่ลง ได้แต่ถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก
“น้องหญิงใหญ่ ในเมื่อนี่เป็นของที่เจ้าให้ ตอนนี้เจ้าถูกคนเอาเปรียบไปเสียเฉยๆ หากเจ้ารู้สึกไม่เป็นธรรมก็มาระบายเอากับข้าเถอะ” เซี่ยผิงกั่งพูดอย่างตรงไปตรงมา
เซี่ยเฉียวหนังตากระตุกทันที
“วิธีการนี้ของพี่ชายใหญ่ถือว่าดีมาก หยกชิ้นหนึ่งแลกกับการที่นางออกจากบ้านไป คิ
