ี้เขารู้สึกว่าที่หลานชายเขาถูกด่าก็สมควรแล้ว
“เจ้าช่างกล้าจริงๆ ต่อให้เซี่ยหนิวซานจะไม่ได้เป็นที่โปรดปรานอีกต่อไปแล้ว แต่เขาก็ยังเป็นถึงแม่ทัพขั้นสี่ แค่เจ้าอ้าปากพูดว่าจะให้บุตรสาวของภรรยาเอกของเขามาเป็นอนุของเจ้า อ่อนปวกเปียกอย่างเจ้า คิดว่าจะรับได้ไหวหรือ” ใต้เท้าหยวนผู้เฒ่าเอ่ยด้วยความโกรธ
เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ถึงอายุที่จะแต่งงานได้แล้ว ยังทำตัวเหลวไหลไร้สาระอยู่อีก!
ตอนนี้อย่าว่าแต่จะขอลูกสาวภรรยาเอกมาเป็นอนุภรรยาเลย แม้แต่จะหาคนที่มีฐานะคู่ควรกันมาแต่งด้วยสักคนด้วยยังยาก
หยวนสองพ่อลูกหมอบราบอยู่กับพื้น รู้สึกไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง
“พูดได้ทำได้ พรุ่งนี้มู่ถิงเจ้าเตรียมของขวัญไปขอโทษตระกูลเซี่ย ปินเอ๋อร์ไปสำนักศึกษาไปโขกศีรษะซะ” ใต้เท้าหยวนผู้เฒ่าตัดสินใจในท้ายที่สุด
ไม่มีทางอื่นแล้ว
ชื่อเสียงของลูกชายและหลานชายเขาตกต่ำถึงที่สุดแล้ว
ที่เหลืออยู่คือการยอมแพ้ ที่ควรต้องขอโทษก็ขอโทษ ที่ควรแสดงมารยาทก็ต้องทำ เขายังสามารถที่จะกอบกู้ชื่อเสียงในฐานะผู้นำครอบครัวกลับมาได้บ้าง
“ตอนนี้กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตเกินไป ฮ่องเต้ควรจะลงโทษที่เจ้าสั่งสอนลูกไม่ได้ ตำแหน่งเล็กๆ นั่นของเจ้าคาดว่าคงรักษาเอาไว้ไม่ได้แล้ว ต่อไปเจ้าก็พักผ่อนอยู่กับบ้านก็แล้วกัน ส่วนปินเอ๋อร์กักบริเวณสามปี อยู่บ้านตั้งใจเรียนหนังสือ อนุของพวกเจ้าก็ปลดไปให้หมด”
“…” หยวนปินรู้สึกว่าเขาหมดสิ้นทุกอย่างแล้วจริงๆ ตอนนี้
สามปี?! ใ
