ืองนี้ไม่มีร้านไหนที่ข้าไม่รู้จัก” กว่าจะมีโอกาสดีๆ เช่นนี้ได้ เซี่ยผิงไหวจะปล่อยไปได้อย่างไร
อาจารย์เซียวขมวดคิ้ว
ไปให้พ้น เด็กโง่นี่
….
เซี่ยเฉียวสวมเสื้อคลุมแบบลัทธิเต๋า ใบหน้านาง…เปลี่ยนไปแล้ว
วันนี้เป็นวันมงคลเปิดกิจการ นางจึงต้องเปิดเผยหน้าตา หากเจ้าของร้านลึกลับเกินไปกลับจะยิ่งทำให้เป็นที่สนใจ ไม่สู้นางแต่งหน้าออกมาอย่างเปิดเผยดีกว่า
หลังจากนี้นางก็จะสามารถอาศัยฐานะของคุณหนูตระกูลเซี่ยมาที่นี่ได้บ่อยๆ คนอื่นๆ คงจะมองว่าแม่นางเซี่ยเติบโตมาในวัดเต๋า ดังนั้นนางจึงมีใจศรัทธา
การแต่งหน้านี้ก็ดี อย่าได้ดูถูกตลาดมืดเดี๋ยวนี้เชียวนะ อย่าว่าแต่เรื่องแต่งหน้าเลย แม้แต่หน้ากากใบหน้ามนุษย์ก็มีอยู่จริง
เซี่ยเฉียวซื้อของที่ใช้ในการปลอมตัวมา วาดๆ แต้มๆ ลงบนใบหน้าแค่ไม่กี่ที ใบหน้านางก็เปลี่ยนไปจากปกติแล้ว
เซี่ยเฉียวกำหนดให้ใบหน้านี้ของนางมีอายุราวๆ สามสิบปี สีผิวธรรมดา…
กระทั่งดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก มีจุดด่างดำบนใบหน้า โดยรวมแล้วไม่ได้ดูดีและธรรมดามาก
เดิมทีเซี่ยเฉียวอยู่ชั้นบน
เสียงดังมาก
พวกวิญญาณส่งเสียงพูดคุยกันจ๊อกแจ๊กจอแจ อีกทั้งยังไม่ต่อแถว น่ารำคาญยิ่ง
นางก็เลยลงไปชั้นล่างเพื่อสงบจิตสงบใจ จึงได้เห็นเซี่ยผิงไหวกำลังต่อปากต่อคำกับอาจารย์เซียว
เซียวอวี้หรงไม่อยากเห็นหน้าเซี่ยผิงไหวจึงได้กวดตามองไปรอบๆ เป็นครั้งคราวด้วยหวังว่าจะได้พบศิษย์พี่โม่ที่เขาคิดถึงมาตลอด
ขณะที่กำลังมองซ้ายมองขวา
