วกัน ซึ่งแต่ละคนในบ้านก็ไม่ได้ฉลาดมีไหวพริบขนาดนี้ ยากที่จะมีคนแบบหญิงสาวที่สามารถกดข่มคนอื่นแบบนางมาเกิดในบ้านเดียวกันได้ หากสูญเสียนางไปก็น่าเสียดายนะ…
อย่างไรก็ตามพี่หญิงใหญ่ของเขาก็อ่อนแอและไร้ความผิดจริงๆ ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเด็กผู้ชาย หากนางต้องมาเดือดร้อนเพราะเขา เขาก็รู้สึกอึดอัดทรมานใจจริงๆ
เซี่ยผิงไหวดูกังวลใจ
“ไม่เป็นไร ข้าว่าน่าสนุกดีออก” เซี่ยเฉียวพยักหน้า “อีกอย่าง ทำไมเจ้าไม่คิดเชื่อว่าเขาจะเกิดซวยขึ้นมาบ้างหรือ”
“เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมท่านไม่ร้อนใจ!” เขาร้อนใจจะตายอยู่แล้ว!
นิสัยของพี่หญิงใหญ่นี้…
ไอ้หยา..เซี่ยผิงไหวรู้สึกว่าตนเองร้อนรนอย่างกับไฟไหม้คิ้วเขาแล้ว แต่เซี่ยเฉียวกลับเป็นเสียอย่างนี้….
สงบนิ่งสบายๆ ราวกับว่าเดิมพันครั้งนี่ไม่มีความสำคัญอะไรเลย!
เซี่ยผิงไหวรู้สึกอึดอัดไปหมดทั้งตัว
เซี่ยเฉียวดื้อรั้นมากเหลือเกิน ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าหมัดของเขาต่อยลงไปบนฝ้ายกระนั้น ทั้งเนื้อทั้งตัววิตกกังวลเกี่ยวกับผลได้ผลเสียที่จะเกิดขึ้นจนมึนงงเลอะเลือน
เขาโตมาจนป่านนี้ นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่เขามีอารมณ์ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เป็นความจริง
เขาไม่สามารถทำอะไรเซี่ยเฉียวได้ เขาไม่สามารถตีนางหรือดุนางได้ และเขายังต้องเอาใจอาจารย์เซียวต่อไป
หนึ่งวันเต็มๆ เขาไม่เห็นแม้แต่หน้า
การเดิมพันของเซี่ยเฉียวกลายเป็นเรื่องตลกของคนในสำนักศึกษา
พริบตาเดียวคำว่าไร้เดียงสาและโง่เขลาก็แปะ
