รเลี้ยงม้าของแคว้นโจวไหล ซึ่งค่อนข้างครอบคลุม
ขณะที่นางกำลังเขียนอยู่ก็มีนกพิราบตัวหนึ่งบินเข้ามาในเรือนของนาง
ชุนเอ๋อร์นำนกพิราบตัวนั้นเข้ามา จากนั้นเซี่ยเฉียวจึงเปิดกระดาษข้อความที่ผูกอยู่กับขาของมันออกมาดู
นางอดที่จะยิ้มด้วยความพึงพอใจไม่ได้
ร้านค้าของนางเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ทำเลของร้านก็ดีมาก ติดถนนสายหลักฝั่งตะวันออก ที่ตรงนั้นไม่ใช่จะซื้อกันได้ง่ายๆ เชียวนะ
ขุนนางของแคว้นเฉียนหยวนไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการค้า แต่ก็ไม่อาจเหมารวมได้ทั้งหมด เพราะถึงแม้จะมีข้อห้ามดังกล่าว แต่ก็ยังมีการทำการค้าเกิดขึ้นอยู่เสมอ จึงมีการผ่อนปรนนโยบายมากขึ้น
ตัวอย่างเช่นเซี่ยหนิวซานที่เป็นขุนนาง แต่เขาแต่งงานกับภรรยาที่เป็นคนค้าขาย จึงเป็นเรื่องปกติที่จะได้รับสินเดิมของภรรยามาบ้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และร้านค้าสินเดิมเหล่านี้ก็มักจะดำเนินกิจการต่อไป
หากเป็นเช่นนี้ก็จำเป็นจะต้องมีการลงทะเบียนเอาไว้ และมีการตรวจสอบบัญชีจากทางการเข้มงวดยิ่งขึ้น
โดยห้ามทำการค้าเกี่ยวกับเกลือและเหล็ก
กิจการเกี่ยวกับเงินทอง เครื่องหยก ร้านแลกเงิน และโรงรับจำนำนั้นค่อนข้างอ่อนไหว หากต้องการทำกิจการพวกนี้จะต้องมีการตรวจสอบ ‘ประวัติ’ ของร้านอย่างละเอียดชัดเจน พูดง่ายๆ ก็คือที่มาที่ไปของร้านจะต้องโปร่งใส และต้องจำกัดขนาด
ร้านค้าแบบที่เซี่ยเฉียวเปิดนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่ของผู้คน ความอ่อนไหวจึงเป็นศูนย์
การเปิดร้านเป็นเ
