ตอนที่ 115 คนโหดเหี้ยมคนหนึ่ง / ตอนที่ 116 ถูกลงโทษ
ตอนที่ 115 คนโหดเหี้ยมคนหนึ่ง
ปากของซย่าหย่าอวิ๋นก็เปื้อนไปด้วยน้ำหมึก ตอนที่ร้องออกมาเมื่อสักครู่นางก็กลืนน้ำหมึกเข้าไปไม่น้อย ตอนนี้จึงอาเจียนออกมาไม่หยุด
“อาจารย์มาแล้ว!” ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา
ทุกคนวิ่งกลับไปยังตำแหน่งของตนในทันที
ทันใดนั้นซย่าหย่าอวิ๋นก็เอามือปิดหน้าของนางและเริ่มร้องไห้
เซี่ยเฉียวเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหลับตาลง ก่อนที่น้ำตาสองสายจะไหลลงมา นางสะอึกสะอื้นและกุมหน้าอกเอาไว้ ท่าทางโศกเศร้าจนพูดไม่ออก
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของนาง ซย่าหย่าอวิ๋นก็โกรธยิ่งขึ้น นางชี้ไปที่เซี่ยเฉียวและก่นด่า “เสแสร้ง! ท่านอาจารย์! ท่านต้องช่วยออกหน้าให้ข้านะ! นางรังแกข้า ท่านดูหน้าดูเสื้อผ้าของข้าสิ!”
อาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องก็ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวน
แทบจะส่งเขาไปสวรรค์แล้ว
เซี่ยเฉียวน้ำตาไหลอาบแก้ม สีหน้าซีดขาว และมือไม้สั่นชี้ไปที่ซย่าหย่าอวิ๋นราวกับว่านางได้รับความอยุติธรรม แต่พูดไม่ออกกระนั้น
คนอื่นๆ เมื่อเห็นท่าทางของเซี่ยเฉียวเช่นนี้ต่างก็ตะลึงไป
อย่างนี้ก็มีด้วย?
ทั้งๆ ที่เมื่อครู่นางร้ายกาจมาก แต่ในพริบตาเดียวนางกลับร้องไห้ออกมาได้…สะเทือนใจอย่างนี้?
จะแสดงเก่งเกินไปแล้ว!
ต้องบอกว่าทุกคนต่างก็รู้สึกว่าท่าทางร้องไห้ของเซี่ยเฉียวนั้นน่าสะเทือนใจมาก นางมีน้ำตาคลอเบ้า
