บเล่นสนุกเล่นพนัน?”
เซี่ยเฉียวเงยหน้าขึ้นอย่างเย็นชา
ซย่าหย่าอวิ๋นมองนางด้วยสายตาไม่ยอมแพ้ “ข้าพูดผิดหรือ พวกอายุสั้น!”
ฟึ่บ เสียงหนึ่งดังขึ้น เซี่ยเฉียวหยิบหมึกที่ฝนไว้แล้วขึ้นมาแล้วสะบัดออกไปทันที “ปากเจ้าสกปรกแล้ว ไปล้างดีๆ ด้วยนะ”
“ว้าย….” ซย่าหย่าอวิ๋นร้องขึ้นมาทันที
เสื้อผ้าที่เดิมทีขาวสะอาดเปื้อนสีดำเป็นปื้นทันที บนใบหน้าของนางก็เปื้อนหยดหมึกด้วยเช่นกัน
มุมปากเซี่ยเฉียวยกขึ้นเล็กน้อย แล้วมองนางด้วยด้วยสีหน้านุ่มนวลเป็นพิเศษ “ดูสิ ตอนนี้เจ้าดูดีกว่าเมื่อครู่เยอะเลย รู้ไหมว่าเป็นเพราะเหตุใด”
“เพราะสีดำสามารถปกปิดสิ่งที่น่ารังเกียจและสกปรกของเจ้าได้ดีที่สุด ตอแยไม่จบไม่สิ้น น่ารำคาญมาก”
ทุกคนกำลังมองดูนาง
นี่คือ…
ร่างกายของคนที่อายุสั้นที่หมอหลวงว่าไว้? ไม่เหมือนเลย…นางทั้งสองคนก็ไม่ได้อยู่ใกล้กันเท่าไรนะ แต่เซี่ยเฉียวกลับสาดเข้าหน้าซย่าหย่าอวิ๋นไปเต็มๆ ไม่มีกระเซ็นสักหยด?
