ตอนที่ 111 หยกล่ะ / ตอนที่ 112 ชะตาขาด
ตอนที่ 111 หยกล่ะ
เซี่ยเฉียวอดยิ้มไม่ได้เมื่อได้ยินอย่างนี้
ไม่พอใจ แน่ล่ะจะต้องไม่พอใจแน่นอน เซี่ยผิงไหวทำตัวเป็นเด็กเสเพลในบ้านที่ไม่ได้ร่ำรวย
“บ้านนี้ค่อนข้างเงียบสงบ เขาคึกคักออกอย่างนี้” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว “เจ้าว่าเขามีเงินแค่ไหนล่ะ บอกให้เขาจ่ายเดือนละห้าสิบตำลึงเขาก็จ่าย แสดงว่าแต่ละเดือนท่านแม่ต้องจ่ายเพิ่มให้เขาไม่น้อย ข้ามองออกแต่แรกแล้วว่าท่านพี่คิดอย่างไร น้องชายคนนี้ต้องได้รับการดูแลสั่งสอน ตอนนี้เขาอายุสิบสองปียังพอทัน หากปล่อยไปนานกว่านี้จะสอนคงไม่ได้แล้ว”
“ท่านดีต่อคุณชายทั้งสองมากเลย” ชุนเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะทวงความยุติธรรมแทนเซี่ยเฉียว
บ้านหลังนี้ ลำเอียงขนาดนั้น
นอกจากคุณชายใหญ่แล้ว คนในตระกูลเซี่ยอื่นๆ ก็ไม่ค่อยมาที่นี่เท่าไรนัก
ส่วนคุณชายใหญ่ก็มาที่นี่ก็เพื่อขุดบ่อน้ำเท่านั้น
เซี่ยเฉียวไม่ใส่ใจเรื่องนี้
สำหรับนางแล้วการมอบหยกชิ้นนั้นออกไปถือเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ทำไปตามสมควร ไม่ได้นับเป็นเรื่องดีอะไร
ในช่วงปีแรกๆ ก่อนที่พ่อของนางจะแต่งงานกับหลูซื่อ น้องๆ ของนางก็ไม่เคยมีใครอบรมสั่งสอนมาก่อน ว่ากันตามเหตุผลแล้วนางซึ่งเป็นพี่สาวก็เหมือนแม่ เป็นหน้าที่ที่นางพึงกระทำ แต่ด้วยสุขภาพร่างกายนางไม่อำนวย จึงไม่เคยได้ถามไถ่อะไรมากมาย
นางฝึกฝนอยู่แต่ในวัด ทว่ากลับไม่ได้รักษาใจให้บริสุทธิ์และละกิเลสได้จริงๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่แ