าย ดวงตาทั้งคู่งดงามอย่างยิ่ง เซี่ยหนิวซานที่ยืนอยู่ด้านข้างใจละลายแล้ว
นี่แหละนาง ลูกสาวคนดีของเขา!
“เอาไปเถอะๆ เดี๋ยวข้าไปจับให้เพิ่มอีกสักสองสามตัวเอาไหม เจ้าพวกนี้เล่นสนุกนะ” เซี่ยหนิวซานเอ่ย
อย่างไรที่เรียกว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ก็แบบนี้อย่างไรล่ะ
เซี่ยเฉียวหัวเราะขึ้นมาทันที “ตกลง ท่านพ่อ ท่านจับจิ้งหรีดเก่งเป็นพิเศษใช่หรือไม่ หากอย่างนั้นต่อไปท่านจับให้ข้ามากขึ้นหน่อยได้ไหม แต่ข้าก็ไม่มีของมีค่าอะไรจะตอบแทนท่าน…”
“ไม่เป็นไร ของพวกนี้ไม่ได้หายากอะไรมากมาย ก็แค่จับจิ้งหรีดเท่านั้น จะมีราคามากมายสักเท่าไรกัน” เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่าไม่ควรค่าให้พูดถึง
ตอนที่เขาอยู่บนเขาจิ้งหรีดพวกนี้มีมากมายเต็มไปหมด พอตกกลางคืนก็ส่งเสียงดังสนั่นจนคนนอนไม่หลับ!
จะจับยากจับเย็นแค่ไหนกัน
เซี่ยผิงกั่งเองก็ไม่ห้ามเซี่ยเฉียวที่นำของทั้งหมดนี้ไป
เซี่ยผิงไหวกลับนิ่งงันไปแล้ว
