มากต่อตระกูลเซี่ย
ท่านพ่อของนางเป็นขุนนางที่ไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โตอะไรนัก ตอนที่ท่านพ่อของนางจากไปแล้ว พี่ชายใหญ่จึงติดตามแม่ทัพเซี่ยออกรบทันที
ในเวลานั้นพี่ชายคนโตของนางเดิมทีเป็นแค่นายกองขุนนางขั้นเจ็ด ต่อมาเขามีผลงานจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพขั้นห้า คนในสำนักศึกษานี้ก็รู้ว่าท่านพ่อของนางตายอย่างน่าอนาถ พวกเขาจึงค่อนข้างมีเมตตาต่อนาง
พี่ชายของนางและเซี่ยหนิวซานยังคงทำงานร่วมกัน…
เซี่ยเฉียวรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง
ตอนที่ฉินหลิวคุยกับนางในวันนั้น ฉินหลิวเอาแต่ก้มหน้าและวิ่งหนีไปทันทีหลังจากพูดจบ นางเองก็ไม่ได้สังเกตโหงวเฮ้งของอีกฝ่าย
ตอนนี้เมื่อมองดีๆ ดวงชะตาบิดามารดาของนางตกจริงๆ ด้วย
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง” เซี่ยเฉียวไม่ค่อยถนัดสื่อสาร คิดไปคิดมาก็เปลี่ยนเรื่องไปดีกว่า “วิชาปาลูกดอกลงไหช่วงบ่ายนี้ข้าว่าจะไม่เข้าเรียนแล้ว จะไปคัดลอกหนังสือ เจ้าจะไปด้วยกันไหม”
“ตกลง!” ฉินหลิวค่อนข้างดีใจ
เซี่ยเฉียวเพิ่งเคยมาที่หอหนังสือเป็นครั้งแรก
หอหนังสือตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาดใหญ่ภายในกำแพง ด้านในส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยอาคารสูงสองชั้น มีสระน้ำไหลผ่าน มีต้นไม้ค่อนข้างสูงปลูกไว้จำนวนหนึ่ง บรรยากาศร่มเย็น
เมื่อดูการจัดผังทั้งหมดแล้ว โอกาสที่จะเกิดไฟไหม้ได้มีน้อยมาก
“แม่นางเซี่ย” องครักษ์โจวมาถึงตอนที่นางกำลังจะเข้าไปพอดี
หลังจากที่เขาตะโกนเรียกแล้วก็ส่งสายตาขอความเป็นส่วนตัวให้ฉินหลิว ฉินห
