นได้ แต่น้องๆ ของนางทำได้?
หากพวกเขาได้เรียนรู้อะไรเพิ่มเติมมากขึ้นก็น่าจะต้องดีใจแน่!
เซี่ยเฉียวกระชับหยกแน่นขึ้น “ฝากท่านไปทูลฝ่าบาท ในเมื่อให้ของแก่ข้าแล้ว คงจะขอคืนไปไม่ได้หรอก ข้ามีแผนอยู่แล้ว”
“ฝ่าบาทไม่ได้ต้องการอย่างนั้นจริงๆ…” มุมปากโจวเว่ยจงกระตุกทันที
เซี่ยเฉียวไม่สนใจ หันกลับไปทางหอหนังสือกับฉินหลิวตามเดิม
ในหอหนังสือมีการแบ่งงานชัดเจน แต่ละห้องจะมีเจ้าหน้าที่คอยดูแลหนังสือ และยังมีอาจารย์ผู้รับผิดชอบอีกด้วย
“อาจารย์ในสำนักศึกษาของเราส่วนใหญ่แล้วเป็นปราชญ์ที่มีความสามารถ ดังนั้นเวลาเจ้าชมหนังสือที่นี่ก็ต้องสุภาพเวลาคุยกับพวกเขาด้วย ถ้าทำพวกเขาขุ่นเคือง ต่อไปหากเจ้าต้องการให้พวกเขาช่วยหาหนังสือก็จะลำบาก” ฉินหลิวเอ่ยเตือน
เซี่ยเฉียวพยักหน้า ”เข้าใจ”
ทุกวงการย่อมมีนักเลงใหญ่คุม
วัดก็ยังคงเงียบสงบกว่า
ฉินหลิวพาเซี่ยเฉียวไปยังที่คัดลอกหนังสือ
สถานที่นี้กว้างขวางใหญ่โต ในห้องมีที่นั่งที่มีแสงสว่างดีมาก ด้านข้างยังมีเด็กรับใช้คอยดูแลเรื่องหมึก ครั้งนี้มีทั้งชายและหญิงกำลังคัดลอกหนังสืออยู่ ไม่ได้แบ่งแยกชัดเจน
แน่นอนว่าที่นี่ไม่อาจทำเสียงดังได้ อีกทั้งอยู่ภายใต้สายตาของคนมากมาย ดังนั้นแม้จะนั่งอยู่ด้วยกันก็ไม่มีปัญหา
“ท่านอาจารย์ พวกเราอยากจะคัดลอกหนังสือเจ้าค่ะ” ฉินหลิวพาเซี่ยเฉียวเดินไปยังตำแหน่งด้านหน้าสุด