่ใช่ว่านางทนไม่ไหวจนหมดสติล้มลงไปเองหรอกหรือ หรือว่าถูกคนอื่นทุบเข้า
เหตุใดคนคนนี้ต้องขอโทษนางด้วย
เซี่ยเฉียวมองนางอย่างงๆ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
“อ่อ” นางตอบรับเสียงเบา
ฟังมู่เสวี่ยรู้สึกผิดอย่างมาก “แม่นางเซี่ย หากเจ้าโทษพวกข้าก็สมควรแล้ว จริงๆ แล้ว..พวกเราไม่รู้ว่าเจ้ามีร่างกายที่แย่ขนาดนี้ หากรู้มาก่อน พวกเราก็คงไม่…พูดกับเจ้าแบบนั้นแล้ว”
เซี่ยเฉียวเข้าใจแล้ว
ที่แท้เป็นเพราะสุขภาพของตนไม่ดีจึงทำให้พวกนางเกิดความรู้สึกเห็นอกเห็นใจขึ้นมา
ใช้ความอ่อนแอเป็นเหตุผลได้ด้วยหรือ
เซี่ยเฉียวพยักหน้า ก่อนจะพูดอย่างเฉยเมย “พูดก็พูดไปแล้ว ตอนนี้จะมาพูดเรื่องพวกนี้ก็ไม่มีประโยชน์”
ฟังมู่เสวี่ยและเด็กสาวอีกนางหนึ่งอึ้งไปเล็กน้อย
“เซี่ยเฉียว ร่างกายเจ้าไม่ดีอย่างนี้ งั้นวิชากระบี่ต่อไปก็ไม่ต้องเข้าเรียนแล้ว ไม่เพียงแต่วิชากระบี่ วิชายุทธ์อื่นๆ ก็ไม่ต้องเรียนหรอก!” อาจารย์หลี่ว์เอ่ยขึ้น
“ท่านอาจารย์ เวลาเรียนครั้งหน้าข้าแค่ดูจะได้ไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
อาจเพราะชาตินี้ร่างกายของนางย่ำแย่มาก ดังนั้นทุกๆ วันที่นางมีชีวิตอยู่จึงรู้สึกว่าเป็นกำไรแล้ว
ตอนที่อยู่ในวัด ถึงแม้ร่างกายจะทรมานแค่ไหน แต่ก็ไม่มีวันไหนที่นางจะอยู่ว่างๆ
เวลาที่นางสามารถขยับเคลื่อนไหวได้นางก็จะฝึกท่าเก็บวิญญาณของลัทธิเต๋า ลองทำสักสองครั้งก็ได้ผลอยู่บ้าง ส่วนตอนที่ขยับไม่ไหวนางก็จะอ่านหนังสือ
หากตอนที่นางใช้สมองแล้วรู้สึกสบาย
