ตอนที่ 93 ดีใจจนเป็นลม / ตอนที่ 94 เด็กยากจน
ตอนที่ 93 ดีใจจนเป็นลม
เซี่ยเฉียวไม่รู้ว่าการร่ายรำเพลงกระบี่ของนางยอดเยี่ยมหรือไม่ นางรู้แค่ว่าหากเมื่อสักครู่มีวิญญาณแค้นอยู่รอบๆ ด้วยแล้วล่ะก็ต้องโดนนางจัดการไปเรียบร้อยแล้วแน่ๆ
น่าเสียดายที่นางแสดงไปตั้งนาน แต่กลับไม่ได้ทำเรื่องดีๆ อะไรเลย
ยิ่งไปกว่านั้น นางยืมท่าของการร่ายรำเก็บกวาดวิญญาณมาใช้ ซึ่งดูไม่เลวเลย อันที่จริงแล้วมีหลายท่าที่ไม่มีประโยชน์ก็เลยทำให้นางยุ่งยากเล็กน้อย
สำหรับร่างกายของนางนี้ง่ายๆ ไว้ก่อนเป็นดี
ลมหายใจของเซี่ยเฉียวไม่สม่ำเสมอ แม้จะสงบลงแล้วสักพักหนึ่ง แต่ก็ยังรู้สึกมึนๆ ศีรษะ
พวกอาจารย์ประเมินให้คะแนนเสร็จแล้ว
อาจารย์จู้ราวกับว่าจงใจให้นางได้ดูคนอื่นเพื่อเรียนรู้มากหน่อย จึงเรียกนางเป็นคนท้ายๆ ดังนั้นตอนนี้คนที่ยังไม่ได้แสดงหลังจากนางก็เหลือไม่มากแล้ว
เวลานี้ หลังจากการแสดงของนางแล้ว การแสดงของคนอื่นๆ ที่เหลือก็ไม่ค่อยได้ดั่งใจเท่าไร
หลังจากการแสดงของทุกคนเสร็จสิ้นลงอาจารย์จู้ก็ประกาศผลคะแนน
อาจารย์อ่านคะแนนของแต่ละคน
“หวาลี่หรง ระดับกลางขั้นกลาง”
“สวีอิง ระดับกลางขั้นสูง”
“ฉินหลิว ระดับบนขั้นต่ำ”
“ฟังมู่เสวี่ย…ระดับบนขั้นต่ำ ซย่าหย่าอวิ๋น …”
“….”
“เซี่ยเฉียว….” พออ่านมาถึงเซี่ยเฉียว ทุกคนต่างก็อดเงยหน้าขึ้นไม่ได้ และรู้สึกตื่นเต้นในใจ
พวกนางมีตาสามารถมองเห็นได้ ย่อมรู้ว่าการแสดงของเซี่ยเฉียวแตกต่างจากที่พวกนา
