ผู้ชาย อีกทั้งสถานะที่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน เขาจึงไม่อาจติดตามเข้าไปได้ สายตาเขาก็เลยจับจ้องไปที่หยกขาวมงคลแทน ก่อนจะเอ่ย “ในเมื่อผู้หญิงคนนี้เป็นที่หนึ่ง พอนางฟื้นขึ้นมาแล้ว ก็ให้นางนำหยกขาวนี่มาพบข้า”
ทุกคนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
หยกนี้มีทั้งหมดไม่กี่ชิ้นเท่านั้น ในเมื่อตอนนี้เซี่ยเฉียวโชคดีเช่นนี้ หากองค์รัชทายาทต้องการถามนางว่าอยากกราบใครเป็นอาจารย์ย่อมเป็นเรื่องปกติ
หมอหลวงสองคนมาถึงห้องด้านข้างแล้ว
อาจารย์หลี่ว์ อาจารย์จู้ รวมถึงหญิงชราที่มีหน้าที่คอยดูแลเด็กสาวในเรือนคงกู่ต่างก็รอกันอยู่ที่นี่
“อยู่ดีๆ ทำไมถึงเป็นลมไปได้” อาจารย์หลี่ว์มองหน้าซีดขาวของเซี่ยเฉียวพลางเอ่ยถาม
อาจารย์จู้อึกอักเล็กน้อย “ก็แค่รำเพลงกระบี่ไปหนึ่งรอบ…”
“แค่ร่ายรำเพลงกระบี่?” หมอหลวงหันไปมองอาจารย์จู้ทันทีที่ได้ยินดังนั้น “นี่ไม่ใช่เรื่องเหลวไหลหรอกหรือ! ร่างกายของแม่นางผู้นี้จะบอกว่าเป็นศพเดินได้ยังไม่เกินไปเลย ภายในอ่อนแอมานานแล้ว นางมีชีวิตมาจนถึงตอนนี้ได้ก็ปาฏิหาริย์มากแล้ว!”
อาจารย์หลี่ว์และอาจารย์จู้ต่างก็ชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น
“แย่ขนาดนั้นเลย?!” อาจารย์จู้ตกใจจริงๆ
“ร่างกายนางไม่มีพลังชีวิต พลังหยางอ่อนแอเกินไป ปกติต้องพักผ่อนให้มากหน่อย อย่าให้เหนื่อยเกินไป” หมอหลวงเอ่ย