องนางลอยมาตามลม ท่วงท่าพริ้วไหว รูปแบบไม่ธรรมดา ในชั่วพริบตาราวกับได้เห็นสายลมเย็นจันทร์กระจ่างที่สง่างามและสดชื่น ประณีตถึงขีดสุด
แต่ที่คนอื่นไม่รู้คือ เซี่ยเฉียวท่องมนต์อยู่ในใจตลอดเวลา…
“ทหารนักสู้ในแนวรบ เดินหน้าวางค่ายกล…”
คาถาเก้าตัว[1]
ท้ายที่สุด…
จัดการ!
นางเกือบจะส่งเสียงร้องออกมาแล้ว
สีหน้าเซี่ยเฉียวจริงจัง ท่ามกลางสายตาตกตะลึง นางเก็บพลัง
แล้วพ่นลมหายใจออกมา
เหนื่อย
นางโค้งคำนับพวกอาจารย์ด้วยอาการวิงเวียน จากนั้นก็เดินลงไปอย่างมึนงง และรีบนั่งลงยังที่ของนาง
รอบกายสงบเงียบอย่างยิ่ง
ซย่าหย่าอวิ๋นมองนางอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้อย่างไร! เพลงกระบี่ชมจันทร์ร่วมกันคิดค้นขึ้นโดยอาจารย์หลายคนในช่วงสามเดือนมานี้ เมื่อคิดค้นเสร็จแล้วก็ให้ที่เรือนหมู่ตันได้เรียนก่อน เพิ่งนำออกมาแสดงครั้งสุดท้ายที่มีการแลกเปลี่ยนระหว่างกัน
หลังจากนั้นเพลงกระบี่ชมจันทร์นี้ก็โด่งดังในสำนักศึกษา
แม้คิดจะเรียน แต่ในเวลาไม่กี่วันย่อมทำไม่ได้แน่?!
แต่นางร่ายรำได้…
แม้แต่ซย่าหย่าอวิ๋นก็ยังต้องยอมรับว่าเซี่ยเฉียวร่ายรำได้ดีกว่านาง กระบี่ในมือนางทรงพลังมาก มีบางอย่างที่แตกต่างออกไปจากต้นฉบับ แต่นางเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่มีอาการสะดุดแม้แต่น้อย การเคลื่อนไหวทั้งหมดเป็นไปอย่างราบรื่นธรรมชาติ นางร่ายรำได้ไม่ด้อยไปกว่าอาจารย์เลย!
——————–
[1] คาถาเก้าตัว คาถาป้องกันร่างกายของลัทธิเต๋า
