คร้ายและมักจะเกิดอุบัติเหตุอยู่เสมอ เนื่องจากตอนที่เขาอยู่ที่สำนักศึกษามีอุบัติเหตุน้อยกว่า ดังนั้นองค์รัชทายาทจึงไม่ค่อยอยู่ในวังตะวันออก ทำให้สำนักศึกษาแห่งนี้แทบจะเป็นที่พำนักอีกแห่งของพระองค์ไปเสียแล้ว!
เช่นนี้พระองค์จึงเติบโตอย่างมั่นคงจนกระทั่งมีพระชนมายุสิบสองพรรษา
ช่วงก่อนหน้านั้นพระองค์ยังมีนิสัยอ่อนโยนและใจดีอีกด้วย
อย่างไรก็ตามในวันหนึ่งขณะที่ฮ่องเต้เสด็จออกล่าสัตว์ ก็มีเสือดุร้ายตัวหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่ามาจากไหนพุ่งเข้ามา รัชทายาทยังทรงพระเยาว์ แต่พระองค์ก็ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อและเส้นเลือดที่แขนขวาของพระองค์จึงถูกทำลาย จากนั้นพระองค์จึงได้รับตำแหน่งให้คุ้มกันฮ่องเต้
มือขวายังคงดูปกติเหมือนคนธรรมดา แต่ไม่สามารถถือของหนักได้อีกต่อไป
ไม่เพียงเท่านั้น แค่เขาจับพู่กันก็สั่นแล้ว
นับเป็นคนพิการคนหนึ่งอย่างแท้จริง
ตั้งแต่นั้นมารัชทายาทก็หม่นหมองลงเล็กน้อย อาจารย์ที่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันก็ถูกพระองค์ปิดกั้น
คนที่เคยถูกรัชทายาทโบยตีในสำนักศึกษานี้ก็มีไม่น้อย
ก่อนหน้านี้รัชทายาทก็เคยชมการแสดงของนักเรียนมามาก แต่พระองค์ไม่เคยเห็นใจคนที่ยืนอยู่มาก่อน
ไม่เพียงเท่านั้น ทุกครั้งที่ทรงประเมินก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะผ่าน และส่วนใหญ่คือ โง่ งี่เง่า ไร้ค่า พอรับได้ ไม่แย่ เป็นต้น…
แม้ว่าพระองค์จะพูดความจริง แต่คำพูดเหล่านี้ทำร้ายศักดิ์ศรีของผู้อื่น
แต่เพราะสถานะของพระอง
