อยากจะลองสู้ดูหน่อยหรือ” ซย่าหย่าอวิ๋นปรากฎตัวขึ้นอีกครั้ง
“ข้าไม่เคยเรียนเพลงกระบี่ชมจันทร์มาก่อน” เซี่ยเฉียวพูดตรงๆ โดยไม่ได้รู้สึกละอาย
“ข้าว่าไม่ว่าอะไรเจ้าก็ไม่เคยเรียนมาก่อนมากกว่า?” ซย่าหย่าอวิ๋นเย้ยหยัน “เซี่ยเฉียว ข้าหวังดีกับเจ้าจริงๆ นะ ที่เรือนคงกู่ของพวกเรามีวิชาที่ต้องเรียนมากมาย นอกจากกระบี่แล้วยังมีอย่างอื่นอีกนะ แต่ละอย่างเจ้าก็ไม่เคยเรียนมาก่อนทั้งนั้น ต่อไปอยู่ท่ามกลางพวกเราจะไม่เหมือนไม้ผุๆ ที่อยู่ท่ามกลางทองคำหรือ!”
หลังจากที่ซย่าหย่าอวิ๋นพูดจบก็มีเด็กสาวข้างกายนางสองสามคนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“หย่าอวิ๋น เจ้าจะว่าแม่นางเซี่ยอย่างนั้นไม่ได้นะ” ฟังมู่เสวี่ยขมวดคิ้วมุ่น “ผู้หญิงที่เรียนกระบี่ก็ไม่ได้มีมากมายอะไร”
“ข้าก็แค่พูดความจริงออกมาเท่านั้น ข้าไม่ได้พูดอะไรผิดนี่ นางไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ก็ต้องให้นางสละตำแหน่งสิ” ซย่าหย่าอวิ๋นยังไม่ลดละ
จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดอาจารย์ผู้เฒ่าจึงให้นางลงจากเขา
ในช่วงหลายปีที่อยู่บนเขานางเล่าเรียนโดยไม่สุขไม่ทุกข์เหมือนคนชราที่สงบนิ่งแล้ว
แต่เมื่อลงมาจากเขา นางกลับต้องมาเจอคนแบบซย่าหย่าอวิ๋น…น่ารังเกียจ
พูดพล่ามไม่รู้จบ พยายามก่อกวนวิถีเต๋าในใจนางตลอดเวลา
นี่คือบททดสอบ
ตอนที่ 88 ลงชื่อ
เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจเล็กน้อย
นางอดกลั้นจนผ่านพ้นไป นางเป็นผู้มีจิตใจสูงส่งที่ให้อภัยคนได้อย่างไม่มีใครเปรียบ!
เซี่ยเฉียวก้มหน้า
