ฉียวพยักหน้า
ซย่าหย่าอวิ๋นกำหมัดแน่น นางขยับไปยืนอยู่ทางด้านขวาด้วยอารมณ์ฮึดฮัดขัดข้องใจ
“นึกว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะหรือไง ดูแค่ครั้งเดียวก็จะทำได้ พูดโม้อะไรใหญ่โต!” ซย่าหย่าอวิ๋นขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ตอนนี้คนอื่นๆ ต่างก็เงียบไปกันหมดแล้ว
อย่างไรเสียเซี่ยเฉียวผู้นี้ก็ปากร้าย หากถูกนางด่าเหมือนซย่าหย่าอวิ๋นเข้าคงน่าอายจริงๆ
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครคล้อยตาม ซย่าหย่าอวิ๋นก็รู้สึกหดหู่ใจมากขึ้น
แค่ต้องรอให้เซี่ยเฉียวทำตัวเองขายหน้าเท่านั้น
ไม่นานนักอาจารย์ก็แสดงเพลงกระบี่ชมจันทร์ให้ดูหนึ่งรอบ
เพลงกระบี่นี้แบ่งออกเป็นกระบี่ยาวและกระบี่สั้น ส่วนใหญ่แล้วที่เรือนคงกู่จะใช้กระบี่ยาว พู่กระบี่ก็ยาวเช่นกัน ยามกวัดแกว่งไปมาน่าดูชมยิ่งนัก
เพลงกระบี่ชมจันทร์ท่าทางดุจโบยบิน กระบี่ยาวในมือส่องประกายเย็นเยียบพราวตา
เซี่ยเฉียวมองอย่างระมัดระวังและจารึกทุกท่วงท่าของอาจารย์ลงในสมองของนางอย่างเก็บรายละเอียด
มือนี้วาดกระบี่ผ่านไป คล้ายจะหยิบเอายันต์ หมุนร่างเป็นวงกลม กระบี่โค้งงอ ดุจวาดยันต์ในอากาศ กระบี่ลูกศรชี้ฟ้า ดั่งเก็บเอาปราณ เก็บกระบี่ราวกับเผายันต์…
