ัวจริงๆ นางถอนหายใจอย่างเงียบๆ
เมื่อเห็นเซี่ยเฉียวมีสีหน้าลำบากใจ หลายคนในเรือนคงกู่ก็แอบยินดี
“โจรภูเขาที่ไม่เคยได้เห็นโลก ต่อให้เคยฝึกยุทธ์มาบ้าง ปกติก็คงจะได้ใช้แต่มีดทำครัวขนาดใหญ่หรอกกระมัง!” ใครบางคนแอบหัวเราะนาง
สำนักศึกษามีสนามฝึกยุทธ์โดยเฉพาะ
ซึ่งมีขนาดใหญ่มากและอยู่รวมกัน ภายในมีผู้ชายอยู่ด้วยไม่น้อย เพียงแต่จะอยู่ห่างไกลกันและไม่สามารถสื่อสารกันได้
เซี่ยเฉียวมาที่สนามฝึกนี้พร้อมกับคนอื่นๆ
เดิมทีนางค่อนข้างรู้สึกประหม่า แต่เมื่อได้เห็นกระบี่บนชั้นวางอาวุธ นางก็ผ่อนคลายทันที
กระบี่ไร้คม น้ำหนักค่อนข้างเบา ทั้งยังประดับพู่ห้อย ไม่ได้เป็นประเภทที่ไว้ใช้ฆ่าฟันกันพวกนั้น
ทุกคนเลือกหยิบมาคนละหนึ่งเล่ม และเซี่ยเฉียวเองก็หยิบเล่มหนึ่งมาถือไว้ในมือเช่นกัน หลังจากที่นางมองใกล้ๆ อย่างละเอียด จึงได้พบว่ากระบี่ไม่เพียงแต่ยังไม่ได้ลับคมดาบ หากยังมีการทาขี้ผึ้งบนใบมีดไว้อีกชั้นหนึ่งด้วย เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะกลัวพวกเด็กสาวจะทำตัวเองบาดเจ็บ
อาจารย์สอนวิชากระบี่เป็นหญิงผู้หนึ่ง
เมื่อฝึกยุทธ์ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการสัมผัสแตะต้องร่างกายกันบ้าง หากเป็นอาจารย์ชายก็จะลำบากไม่น้อย
“วันนี้เรามาทดสอบกันหน่อย” ทันทีที่อาจารย์ปรากฏกายนางก็พูดอะไรที่น่าตกใจ “สิ่งที่จะใช้ทดสอบก็คือเพลงกระบี่ชมจันทร์ที่ข้าสอนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน คนที่ต้องการเข้าร่วมก็ให้ยืนขึ้น ส่วนคนที่ไม่อยากเข้าร่วมก็นั่งดูกา