ตอนที่ 86 ย้ายภูเขา? จะย้ายภูเขาอย่างไร?ปีเฉียนอู่ที่ยี่สิบ เพิ่งผ่านพ้นต้นวสันต์ เฉินหลี่ผู้ล่วงเข้าสู่บั้นปลายชีวิตเดินทางมาเยี่ยมเจียงฉางเชิง เขานำผลผลิตพิเศษของดินแดนหยวนมาด้วย ทั้งสองคนจิบสุราสนทนากันอย่างรื่นเริงอยู่ในลานเรือนไม่นานมานี้เฉินหลี่ลาออกจากตำแหน่งขุนนางแล้ว เขาสงบใจใช้ชีวิตยามชราอยู่ในจวน ในเมื่อเจียงฉางเชิงอายุเจ็ดสิบปี เขาก็ย่อมอายุแปดสิบกว่าปีแล้ว สมควรได้ดื่มกับเวลาที่เหลืออยู่ให้ดีจริงๆ“ฝ่าบาทค้นพบคลังสมบัติที่ราชวงศ์ก่อนทิ้งเอาไว้ ไม่นานมานี้จึงไม่ค่อยมาว่าราชการสักเท่าไร มิรู้ว่าค้นพบสิ่งใดเข้า” เฉินหลี่แกว่งจอกสุราเล่าให้ฟังเพื่อทำให้แผ่นดินมั่นคง ต้าจิ่งรับคนมาเพิ่มในตำแหน่งขุนนางมากมาย จนกระทั่งสิ้นปีทุกอย่างจึงเรียบร้อยโดยสมบูรณ์ เจียงจื่ออี้โยนราชกิจในมือให้เจียงซิ่วกับสามสำนัก จากนั้นก็เอาแต่ฝึกวรยุทธ์อยู่ในตำหนักบรรทมทั้งวันเจียงฉางเชิงก็จับตาดูเรื่องนี้อยู่เช่นกัน วิชาวิถีสวรรค์พิภพของเจียงจื่ออี้ก้าวมาถึงคอขวดแล้ว หากก้าวขึ้นไปสูงกว่านั้นก็จะเป็นการบำเพ็ญเซียน แต่ด้วยกฎเกณฑ์ของโลกแห่งยุทธ์ที่จำกัดอยู่ เขาคงไม่อาจก้าวหน้าต่อไปได้ เขาจำเป็นจะต้องเปลี่ยนไปฝึกวิชายุทธ์อื่น เรื่องนี้เจียงฉางเชิงก็ทำอันใดไม่ได้เช่นกัน ฮวงชวนก็เป็นเช่นนี้ แต่เขาฝึกวิชายุทธ์อื่นคู่ไปด้วยอยู่แล้ว ประกอบกับมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เขาจึงก้าวนำหน้าเจียงจื่ออี้อยู่เสมอวิชาวิถีสวรรค์
