แจ่มใสเป็นพิเศษ
“เจ้าว่านางฟังเข้าใจไหม นางต้องทำเพื่อเอาใจอาจารย์แน่ๆ” หญิงสาวสองคนที่อยู่ข้างๆ เซี่ยเฉียวแอบพูดคุยกัน
“ข้าได้ยินมาว่านางกับเซี่ยผิงกั่งเป็นพี่น้องจากแม่เดียวกัน ฮึ น่ารังเกียจจริงๆ พอข้าคิดถึงพี่หญิงต่ง ข้าแทบรอไม่ไหวที่จะด่าทุกคนในตระกูลเซี่ยเลยล่ะ!” เด็กสาวอีกคนพูดขึ้น
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
พี่หญิงต่ง?
หรือจะเป็น…
เป็นคนที่พี่ชายนางมีใจให้แล้วคอยสะกดรอยตามนั่นหรือ
แต่ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนี่ ดวงชะตาพี่ชายนางเป็นชะตาของคนที่ไม่เข้าใจความรัก ไร้วาสนาคู่ครอง ดาวเทพมงคลไม่ขยับ เขาจะตามจีบผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างไร
“ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายรัชทายาทเสด็จกลับเมืองหลวงแล้ว เจ้าว่าวันนี้พระองค์จะเสด็จมาสำนักศึกษาไหม หากพระองค์มาจริง องค์ชายสี่จะต้องอยู่ไม่เป็นสุขแน่” หญิงสาวนางนั้นเอ่ยขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป
“องค์รัชทายาทอะไรก็ดีไปหมด เสียแต่ดื้อดึงเกินไป คนที่จะมาเป็นฮ่องเต้จะเป็นคนพิการไปได้อย่างไร หากข้าเป็นเขา คงจะสละตำแหน่งไปนานแล้ว เสียเวลาขุนนางที่จงรักภักดีต่อเขา”
“ชู่ว เบาๆ หน่อย” อีกคนรีบเอ่ยเตือน
ใครจะยอมสละตำแหน่งอย่างนั้นกันล่ะ
ตั้งแต่โบราณมารัชทายาทที่พิการมีจุดจบที่ดีสักกี่คนกัน
เซี่ยเฉียวถูกบังคับให้ฟังอีกครั้ง
รัชทายาท? พิการ?
นางเพิ่งมาที่เมืองหลวงจึงไม่รู้ค่อยรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับที่นี่และราชสำนักมากนัก ทว่า… คุณชายสูงศักดิ์ที่นางได้พบก่อนหน้า
