นี้ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาที่มือขวาเหมือนกันใช่ไหม
คงไม่ใช่ว่า…
เซี่ยเฉียวครุ่นคิดสะระตะอยู่ครู่หนึ่งเพื่อปลุกความสดชื่นให้ตัวเอง
สิ่งที่อาจารย์หลี่ว์บรรยายเช้านี้นางรู้อยู่แล้วไม่น้อย ดังนั้นเซี่ยเฉียวจึงค่อนข้างเหน็ดเหนื่อยกับบทเรียนของเช้านี้
หลังจากจบวิชาบังคับเซี่ยเฉียวก็เตรียมที่จะจากไปโดยเร็ว
แม้ว่าวิชาขี่ม้ายิงธนูจะเป็นวิชาบังคับ แต่จะมีเรียนเพียงไม่กี่ครั้งต่อเดือนเท่านั้น และไม่ใช่ว่าต้องเข้าทุกวัน ดังนั้นหากนางต้องการออกไปก่อนก็ไม่เป็นไร
ทว่านางกลับไม่ได้คิดถึงบ้าน แต่ต้องการออกไปหาร้านค้า และจัดการเรื่องกิจการเพื่อเลี้ยงดูตัวเอง
“เรียนได้ครึ่งวันก็หายตัวไปแล้ว นางคงมาเล่นๆ จริงๆ ยังสู้น้องๆ ของนางไม่ได้เลย!”
เซี่ยเฉียวเพิ่งลับหลังไปก็มีคนมองและพูดตามหลังด้วยความรังเกียจ
“พอเถอะ อย่าไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับนางเลย หากเจ้าทำให้นางโกรธขึ้นมาจริงๆ แล้วเซี่ยผิงกั่งมาหาเรื่องเจ้า เจ้าจะทำอย่างไร”
“ใครกลัวเขากันล่ะ! เขาเป็นขุนนางเล็กๆ ไร้ความสามารถที่กล้าเพ้อฝันถึงพี่หญิงต่งของข้า! หากเขากล้าสร้างปัญหาให้พี่หญิงต่ง ข้าจะให้คนมาจับเขา!”
ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เซี่ยหนิวซานก็เป็นขุนนางเช่นกัน
นอกจากนี้…
ยังมีอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ครอบครัวตระกูลเซี่ยอยู่ได้อย่างปลอดภัยไร้กังวลได้ในตอนนี้…
————————–
[1] ปรัชญาทางสายกลาง หนึ่งในสี่ตำราที่รวบรวมหลักการแนวคิดของลัทธิขงจื่อ
[2] ศีลเพื่อชีวิตทางส
