วิญญาณไว้ในนั้น
วิญญาณบางตัวมีพลังหยางเต็มเปี่ยมก็จะเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกนานหน่อย หากในใจเต็มไปด้วยความแค้นเคืองก็จะอยู่นานขึ้น ส่วนวิญญาณตนนี้แม้จะไม่รู้ว่าตนเองตายได้อย่างไร แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกอะไรมากนักเกี่ยวกับความตาย จะมีก็แต่ความสงสัยเท่านั้น
ตอนนี้เป็นวิญญาณลอยไปลอยมาได้ แต่ผ่านไปอีกไม่นานก็จะสลายหายไปแล้ว
ก่อนที่จะได้รับเงินกักเขาไว้ก่อนจะดีกว่า
วันถัดมาเป็นวันที่เซี่ยเฉียวจะต้องไปเล่าเรียน
นางไปเบิกเงินที่ห้องบัญชีตั้งแต่เช้าตรู่
หลูซื่อก็อยู่ด้วย
เมื่อหลูซื่อเห็นนางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เมื่อวานเจ้าพูดอะไรกับพี่ใหญ่ของเจ้าหรือ พ่อบ้านถึงโดนโบยยกใหญ่ นี่ยังไม่รู้เลยว่าเขาจะต้องนอนพักบนเตียงไปอีกกี่วัน หลายสิ่งหลายอย่างในบ้านนี้ต้องพึ่งพาเขานะ!”
“ท่านแม่ควรจะถามว่าหยวนหรงทำเรื่องอะไรผิดต่างหาก หากเขาทำเรื่องที่ยกโทษให้ไม่ได้ก็ควรจะไล่เขาออกจากบ้านไปโดยไม่ปรานี นี่ควรเป็นคำพูดที่ท่านแม่ควรจะพูด หรือจะต้องให้ข้าสอน?” เซี่ยเฉียวมองตั๋วเงินในมือ นางพูดมากขึ้นเล็กน้อย
หลูซื่ออึ้งงันไป
ก็ควรจะเป็นอย่างนั้น…
“หยวนหรงติดตามท่านพ่อเจ้ามานาน แม้เขาจะไม่มีความชอบ แต่ก็ทำงานหนัก…” น้ำเสียงหลูซื่อเบาลงอยู่บ้าง
“ติดตามมานานขนาดนี้แต่กลับทำได้แค่งานหนัก ก็เห็นได้ว่าคนคนนี้ไร้ประโยชน์” เซี่ยเฉียวเอ่ยช้าๆ ก่อนจะประทับลายนิ้วมือลงบนบัญชี
แม้จะเป็นเงินจำนวนมากแต่นางก็ไม่ได้ใช้ฟ