ุ่มเฟือย
นางยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปนานๆ หากจะให้นางอาศัยเงินทำบุญที่ได้จากวิญญาณที่บังเอิญพบเจอเป็นครั้งคราวนั้นคงไม่เพียงพอ ดังนั้นนางจึงเตรียมตัวที่จะเปิดร้านค้าของตนเอง
ในฐานะลูกสาวของตระกูลเซี่ย หากให้นางออกหน้าออกตาเดินไปทั่วเมืองก็คงเป็นไปไม่ได้
แต่หากมีหน้าร้านบังหน้า นางจะทำอะไรก็ง่ายขึ้นมาก
หลูซื่ออ้าปาก ก่อนจะคิดได้ว่านางไม่ควรพูดอะไรไม่เข้าหูต่อไปด้วยเรื่องพ่อบ้านคนเดียว จึงได้แต่อดทนไว้ด้วยสีหน้าเย็นชา
นางมองเซี่ยเฉียวเดินออกจากประตูไปพร้อมเงินอย่างมีความสุข
นั่นมันห้าพันตำลึงเชียวนะ!
ครอบครัวกำลังดิ้นรน นางยังไม่รู้จักช่วยประหยัดเงินบ้าง!
ทว่าเผยหว่านเย่ว์กลับแย้มยิ้ม
ตอนนี้นางหวังว่าเซี่ยเฉียวจะไปสำนักศึกษาหลวงได้อย่างราบรื่น เมื่อนางตั้งหลักได้อย่างมั่นคงแล้ว หากนางถูกเปิดโปงว่าภาพวาดที่นางมอบให้เป็นของปลอม ซึ่งเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณธรรม นางจะไม่ถูกไล่ออกได้อย่างไร
เซี่ยเฉียวเพิ่งนำเงินห้าพันตำลึงหายลับไป หลู่ซื่อก็นำเงินออกมาอีกจำนวนหนึ่ง จากนั้นก็พาเผยหว่านเย่ว์ไปกู่หลัน
กู่หลันก็เป็นที่ที่มีชื่อเสียงเช่นกัน
เพียงแต่สิ่งที่แตกต่างจากสำนักศึกษาหลวงก็คือ กู่หลันจะเน้นสอนผู้ชายเป็นหลัก และค่อนข้างผ่อนปรนกับนักเรียนหญิง
