ี้ไม่มีใครมาขุดบ่อน้ำเลยหรือ” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
แม่เฒ่าฟังถอนหายใจ “ใช่เจ้าค่ะ วันนี้ข้ารออยู่ที่นี่ทั้งวัน ตกบ่ายก็ยังไม่เห็นมีใครมา พอข้าไปเร่ง พ่อบ้านบอกว่าคนที่ขุดบ่อน้ำได้ลาหยุดพอดีช่วงนี้ ก็เลยต้องรอหน่อย”
“ครั้งนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่ไปเชิญมา” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
“สามครั้งแล้วกระมัง” ยายฟังตอบ
“ออกไปสอบถามข้างนอกดูหน่อยว่า พี่ชายใหญ่ของข้าจะกลับมาเมื่อใด ให้เขามาขุดบ่อน้ำให้ข้าที” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
แม่เฒ่าฟังได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร นางรีบพยักหน้ารับคำทันที
บ้านนี้ลำเอียงเกินไปจนทำให้บ่าวรับใช้มองไม่เห็นหัวคุณหนูใหญ่
โชคดีที่อาหารการกินของคุณหนูตระเตรียมกันเองในเรือน มิฉะนั้นแล้วนางคงต้องลำบากเป็นแน่
วันนี้ไม่ใช่วันหยุดของเซี่ยผิงกั่ง ดังนั้นเขาจึงกลับมาบ้านในอีกหนึ่งชั่วยามถัดมา พอเขาเข้าประตูมาก็เห็นแม่เฒ่าฟัง
เซี่ยผิงกั่งจำแม่เฒ่าฟังฟังได้ เขารู้ว่านางเป็นหญิงรับใช้ข้างกายเซี่ยเฉียว
“มาหาข้ามีอะไรหรือ” เซี่ยผิงกั่งตรงไปตรงมา เอ่ยปากถามทันที
