มื่ออาจารย์ท่านนี้รังแกนาง อย่างนั้นนางก็จะเปิดเผยความอ่อนแอของนางออกมาให้เขาได้รังแกสมใจอยาก
สวีเหมี่ยนตกใจกับคำพูดของเซี่ยเฉียว
เขายังไม่ทันได้สติกลับมาก็ได้ยินใครบางคนข้างนอกพูดกัน
“อาจารย์สวี ท่านทำเกินไปจริงๆ แม้แต่พวกเราก็ยังไม่รู้จักภาษาสันสกฤตเลย ท่านใช้สิ่งนี้มาทดสอบนางก็เห็นได้ชัดแล้วว่าท่านไม่คิดจะให้นางเข้าเรียนใช่ไหม”
“แม่นางเซี่ยผู้นี้เป็นพี่สาวของเซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีเชียวนะ ที่อาจารย์สวีทำอย่างนี้ก็นับว่ามีเหตุผล!” แน่นอนว่ามีคนที่ไม่ชอบหน้าเซี่ยเฉียวอยู่ด้วยเช่นกัน
“เซี่ยผิงไหวก็คือเซี่ยผิงไหวสิ แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่สาวเขาด้วยล่ะ อีกอย่าง เซี่ยผิงไหวก็ไม่ได้ทำผิดอะไรร้ายแรงนี่!” นักเรียนคนหนึ่งแย้ง
“สถานะของพวกเขานั่นแหละที่ผิด! เกิดมาเป็นโจร จะเป็นคนดีไปได้อย่างไร”
“ใช่ ใต้เท้าเซี่ยเป็นโจรมาก่อน แต่ตอนนี้เขาทำงานให้ราชสำนักแล้ว หลายปีมานี้ก็อยู่ในกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด อีกอย่างตอนนั้นก็เป็นใต้เท้าเซี่ยที่นำทหารไปกำราบพวกคนเถื่อน ไม่อย่างนั้นบ้านเมืองจะสงบสุขอย่างนี้ได้หรือ!”
“โจรก็คือโจร ที่เขากำจัดพวกคนเถื่อนนั่นก็เพื่อผลประโยชน์ เพื่อตำแหน่งขุนนาง!”
“ที่สำคัญก็คือเซี่ยผิงไหวกับเซี่ยซีไร้ความสามารถและไร้คุณธรรม สร้างความอับอายให้สำนักศึกษาของพวกเรา!”
“พวกเขาน่าอับอายแล้วเกี่ยวอะไรกับคุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยเล่า พวกเจ้าไม่ได้ยินเมื่อครู่นี้หรือ นางเติบโตข้างนอกมาตลอด!
