สีหน้าอาจารย์เคร่งขรึมจริงจังเจืออารมณ์โกรธเล็กน้อย
การทดสอบก่อนเข้าเรียนนี้ไม่ได้ยากเย็นเลยสักนิด ขอเพียงแค่ไม่ใช่คนโง่เขลา ก็แทบจะผ่านกันได้ทั้งหมด แต่ตอนนี้เมื่อมองดูเซี่ยหนิวซาน หัวใจอาจารย์ก็รู้สึกเย็นเยียบขึ้นมาทันที
ทันทีที่เซี่ยหนิวซานจากไป เซี่ยเฉียวก็รู้สึกได้ถึงความเย็นชาจากอาจารย์ท่านนี้
“สำนักศึกษาของราชสำนักไม่เหมือนที่อื่น ทุกคนที่มาเรียนที่นี่ต่อให้เป็นลูกหลานฮ่องเต้ก็ต้องปฏิบัติตามกฎ ต้องถือเอาการเข้าเรียนและการเรียนหนังสือเป็นหน้าที่ หากเหลวไหลไร้ความรับผิดชอบ คิดจะใช้ชื่อเสียงสำนักศึกษาของราชสำนักมาหลอกคนอื่นให้แต่งงานด้วย คนประเภทนี้ ทางที่ดีรีบออกไปให้เร็วที่สุด!” อาจารย์พูดอย่างเย็นชา
แม้ว่าเขาจะไม่ได้มองไปทางเซี่ยเฉียวตอนที่พูด แต่ทุกคนที่ได้ยินแทบทั้งหมดต่างก็จ้องมองไปยังเซี่ยเฉียว
เซี่ยเฉียวรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย
นางยังไม่ทันได้เข้าเรียนก็โดนรังเกียจเสียแล้วหรือ
บิดาแท้ๆ ของนางผู้นี้…
ชาติที่แล้วมีความแค้นอะไรกับนางหรือเปล่า ถึงได้ขุดหลุมฝังนางแบบนี้
เซี่ยเฉียวเติบโตมาได้เป็นอย่างดีภายใต้การดูแลของนักบวชที่ไม่น่าเชื่อถือเช่นโม่หลิงจื่อ เดิมทีนางก็เป็นคนที่เห็นโลกมามากคนหนึ่ง
เวลานี้นางจึงไม่ได้รู้สึกลนลาน
นางแสร้งทำเป็นไม่เห็น ก้มหน้าก้มตาไว้ รอไปเรื่อยๆ ดูเหมือนกับไม่ได้สนใจอะไร
แต่ในสายตาของอาจารย์ท่านนี้กลับเห็นว่านางเป็นคนดื้อรั้นหัวแข็งอย่างยิ่ง
ยิ่งทำใ