กคนจึงพร้อมใจกันมอบของขวัญที่มีราคาห้าพันตำลึงให้แทน
ภายนอกจึงดูดี
แน่นอนว่าพ่อของนางมอบเงินจริงๆ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเดินอาดๆ เอาเงินเข้าไปวางไว้ต่อหน้าผู้ดูแลด้วย
ที่ไม่มีคนไล่เตะออกมาก็เป็นเพราะเขาหน้าตาน่าเกลียดดูไร้ยางอายไม่น่ายุ่งด้วยเท่านั้น
เขาออกไปอย่างรีบร้อน และไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรไปด้วย
จึงได้แต่ต้องทำแบบนี้
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยเฉียวก็ออกไปซื้อสี ปากกา และหมึก
ส่วนเผยหว่านเย่ว์ก็คอยจับสังเกตความเคลื่อนไหวของเซี่ยเฉียวอยู่ตลอดเวลา
“จะซื้ออุปกรณ์พวกนี้ไปทำไม ที่สำนักศึกษาของนางก็มีไม่ใช่หรือ” หลูซื่อตกใจ
“กระดาษที่พี่หญิงซื้อแพงกว่ากระดาษธรรมดาตั้งหลายเท่าเจ้าค่ะ” เผยหว่านเย่ว์เอ่ยอย่างขุ่นเคือง
“เด็กล้างผลาญ” หลูซื่อพลั้งปากพูดโดยไม่คิด หลังจากพูดจบก็คิดขึ้นมาได้ “นังหนูนี่กลับมาแล้ว ยังไม่ได้พูดเรื่องเงินเดือนกันเลย…”
ว่าก็ว่าเถอะ หลายวันมานี้เรื่องกินอยู่ของเซี่ยเฉียวล้วนแต่ใช้เงินของนางเองทั้งนั้น?
ในเรือนของเซี่ยเฉียวมีแต่หญิงชราและสาวรับใช้คนเดียวเท่านั้น
ในเรือนมีครัวเล็กๆ หากนางต้องการอะไรก็จะให้แม่เฒ่าฟังไปซื้อเอง
หลูซื่อรู้สึกตกใจเล็กน้อยอยู่ครู่หนึ่ง และคิดว่าจะให้คนส่งของอะไรไปหน่อยดีหรือไม่ หากว่านังหนูนี่ไปโวยวายกับสามีนางขึ้นมา นางคงถูกตำหนิเอาได้
“ท่านแม่ไม่คิดจะดูท่าทีของท่านลุงเซี่ยก่อนหรือเจ้าคะ ลองดูไปก่อน หากท่านลุงเซี่ยเกิดถือสาขึ
