ชั่วคราว? เฮอะ!” เซี่ยผิงกั่งหัวเราะด้วยอารมณ์
“น้องหญิงใหญ่ หากเจ้ามีเวลาว่างไม่มีอะไรทำ ก็ลองใช้พลั่วเล็กๆ ขุดไปตรงไหนก็ได้ในเรือนนี้ ไม่แน่อาจจะขุดเจอเศษเงินก็ได้” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยขึ้นอีก
เซี่ยเฉียวอยากจะหัวเราะรวมถึงคิดว่าเด็กผู้นี้น่ารักทีเดียว
ชอบซ่อนเงินหรือ!
นั่นเป็นนิสัยที่ดี!
แต่ถ้าซ่อนไว้ในที่ที่ตัวเองก็หาไม่เจอนี่ก็เด็กน้อยไปหน่อย
เซี่ยซีก้มหน้าลงดูราวกับว่านางกำลังประหม่ามาก
“ต่อไปหากเจ้าเอาเงินมาซ่อนในเรือนของข้า ข้ารับประกันได้ว่า ตราบใดที่มันอยู่ในเรือนของข้า ข้าจะหามันให้เจ้าจนเจอแน่” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
นอกจากการทำนายแล้ว นางมีความสามารถในการสังเกตที่ดี อะไรที่อยู่ในสายตานาง ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้า แม้จะเปลี่ยนไปแค่เล็กน้อย นางก็สามารถมองออกได้”
พอได้ยินนางพูดเช่นนี้ ดวงตาเซี่ยซีก็ลุกวาว ”จริงหรือเจ้าคะ”
“จริงแท้แน่นอน ไม่งั้นคราวหน้าเจ้าลองซ่อนดูสิ ข้าไม่แย่งเงินของเจ้าหรอก” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“ได้เจ้าค่ะ!” เซี่ยซีดูกระตือรือร้นอยากลอง
สายตาริษยาของเผยหว่านเย่ว์แทบจะทำให้กับข้าวจานหนึ่งกลายเป็นโจ๊กไปเสียแล้ว
