ตอนที่ 47 อับอายขายหน้า
น้ำเสียงหลูซื่อจริงใจกระตือรือร้น สายตาอ้อนวอน
เซี่ยหนิวซานรักหลูซื่อ
เขาแต่งภรรยามาแล้วสามคน คนแรกนั้น…
มันคือความรักอันล้ำลึกที่อยู่ไกลเกินเอื้อม แต่ก็ดุดันหยาบคายอย่างผู้ชายแท้ๆ คนหนึ่ง ยามที่เขาอยู่ต่อหน้าเผิงซื่อ เขาก็เป็นเพียงแค่น้องชายโง่ๆ คนหนึ่งเท่านั้น
ส่วนคนที่สองหลินซื่อ…แม้ว่านางจะอ่อนโยนน่ารัก แต่ก็ไม่ได้ติดตามเขาด้วยใจจริง ซ้ำนางยังไม่ชอบยิ้มหัวเราะอีกด้วย แม้ว่าเขาจะเด็ดดาวหรือเดือนมาให้ นางก็ไม่ได้สนใจเขา จนคลอดลูกแล้วนางก็จากไป
ภายหลังเมื่อเขาได้เป็นขุนนาง
ครอบครัวจะขาดแม่บ้านไปไม่ได้
ขุนนางขั้นสี่คิดจะแต่งภรรยาลูกสาวครอบครัวขุนนางสักคนไม่ใช่เรื่องยาก มองหาบ้านที่มีตำแหน่งเล็กๆ หน่อยก็ได้แล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะได้แต่งกับสาวรุ่นที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ก็เป็นได้
แต่ตอนนั้นเขาเพิ่งเปลี่ยนจากโจรมาเป็นขุนนาง จะมีใครที่ไหนรับได้
ใครๆ ต่างก็คิดว่าเขาคงเป็นขุนนางอยู่ได้ไม่นานหรอก!
พ่วงด้วยชื่อเสียงที่เขาสังหารคนเถื่อนอย่างเหี้ยมโหด และลูกๆ ที่ก็มีชื่อเสียงไม่เบาเช่นกันของเขา จึงไม่มีใครอยากคบค้าสมาคมกับเขานัก
ดูตัวมาตั้งกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จผล
เขาโมโหมากและไม่คิดหาภรรยาจากครอบครัวขุนนางแล้ว เขามุ่งความสนใจไปที่ตระกูลหลูแทน ตอนนั้นหลังจากที่หลูซื่อแต่งงานแล้วก็คลอดลูกสาวออกมาคนหนึ่ง ต่อมาทำอย่างไรนางก็ไม่สามารถมีลูกชายได้ ทำเอาเป็นเรื่องใหญ่โต จนสองครอบ
