ตอนที่ 45 คุณสมบัติ
เซี่ยเฉียวมีเงินในมือไม่มากนัก
วัดสุ่ยเย่ว์ต้องได้รับทำนุบำรุงอยู่ตลอด ใช้เงินไปไม่ใช่น้อย
นางก็ใช่ว่าจะรับเอาหมดทุกอย่าง ดังนั้นแม้วัดสุ่ยเย่ว์จะมีชื่อเสียงในอวิ๋นจิง แต่ก็ไม่ได้มีคนมาเยือนมากมายอะไร
อันที่จริงคนมาวัดก็มีน้อยมาก จนไม่สามารถทำเงินได้มากมายเท่าไหร่
นางออกมาคราวนี้นำเงินติดตัวมาประมาณหกเจ็ดพันตำลึง อาจดูเหมือนมาก แต่แท้จริงแล้วเรื่องที่ต้องใช้จ่ายก็มีมากเช่นกัน
สุขภาพนางไม่ดี ร่างกายอ่อนแอเป็นอย่างมาก แม้สาเหตุจะเป็นเพราะดวงวิญญาณต่างๆ แต่ถึงอย่างไรก็ต้องบำรุงบ้าง
นางไม่ได้แค่กินโสมเป็นยาตั้งแต่ยังเล็ก แต่ผู้เฒ่ายังให้ยาเสริมพลังหยางแก่นางด้วย ยานั้นประกอบไปด้วยตัวยาราคาแพงหลายชนิด อย่างเช่นอำพันทะเล ซึ่งน้ำหนักหนึ่งตำลึงต้องใช้เงินถึงสี่สิบตำลึงเลยทีเดียว!
นอกจากค่ายาของนางแล้ว ยังมีอาหารของต้าซยงอีก ซึ่งเป็นเงินไม่น้อย
แมลงที่ต้าซยงกินส่วนหนึ่งเป็นแมลงแห้งที่เก็บมาจากหุบเขา
อีกส่วนหนึ่งเป็นแมลงที่เกิดจากหนอนที่จับมาเลี้ยงด้วยชาด[1]จนโต
ชาดสามารถหล่อเลี้ยงวิญญาณได้ ปลอบประโลมจิต เสริมธาตุไฟ ทั้งยังสกัดออกมาจากสายแร่ที่ดูดซับพลังจากสุริยันจันทรา มันจึงมีคุณสมบัติเสริมพลังหยาง
ชาดที่นางใช้ยังต้องเป็นชาดชั้นยอดด้วย
แม้มันจะกินแมลงไม่มากเท่าไรนัก แต่ปกติทุกวันที่นางฝึกเขียนยันต์ก็ต้องใช้ด้วย รวมๆ กันแล้วก็ถือเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลยทีเดียว
จะว่าไป
