แล้วนางเองก็ยากจนอยู่
แต่พบกันครั้งแรก จะให้นางใช้เงินของเซี่ยหนิวซานก็คงไม่ดีเหมือนกัน
แม้เซี่ยหนิวซานจะเป็นบิดาแท้ๆ ของนาง แต่ชีวิตของท่านพ่อก็ลำบากไม่น้อย ประหยัดได้เท่าไหร่ก็ควรประหยัดไว้ก่อน
“สำนักศึกษาของราชสำนักรับคนแบบไหนหรือ ต้องอาศัยเงินไม่ก็ตำแหน่งเท่านั้นหรือเจ้าคะ“ เซี่ยเฉียวเอ่ยปากถาม
เผยหว่านเย่ว์เองก็หันไปมองเซี่ยหนิวซานอย่างสงสัยใคร่รู้
เซี่ยหนิวซานคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “อันนี้ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เท่าที่ข้ารู้คือ ตอนนั้นน้องชายน้องสาวของเจ้าสอบไม่ผ่าน ก็เลยจำเป็นต้องใช้เงิน”
“ข้ารู้ขอรับ” เซี่ยผิงไหวเงยหน้าขึ้นพูดอย่างอย่างระมัดระวัง
“รบกวนน้องชายช่วยอธิบายที” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
เซี่ยผิงไหวหน้าแดงเล็กน้อย
“สำหรับครอบครัวขุนนางขั้นสามขึ้นไป ลูกชายลูกสาวของภรรยาเอกไม่จำเป็นต้องสอบ อายุแปดขวบแล้วก็เข้าเรียนในสำนักศึกษาได้เลย ส่วนลูกที่เกิดจากภรรยาอื่น พออายุครบสิบขวบก็ต้องไปสอบ แต่เนื้อหาธรรมดามาก หากมิใช่พวกสมองทึบ ไร้ความสามารถจริงๆ ส่วนมากก็จะสอบเข้าได้”
“ส่วนลูกหลานขุนนางที่มีตำแหน่งต่ำกว่าขั้นสาม หากต้องการเข้าเรียน นอกจากจะใช้เงินแล้ว ก็สามารถสอบเข้าได้เมื่ออายุครบสิบขวบ แต่ข้อสอบก็จะยากหน่อย คล้ายกับการสอบคัดขุนนางในเด็กขอรับ”
“ลูกของภรรยารองหรืออนุไม่เพียงแต่ต้องสอบเข้าเท่านั้น ค่าเล่าเรียนก็ยังแพงเป็นสองเท่าด้วย”
“ลูกหลานชาวบ้านทั่วไปอยากจะ