ตอนที่ 43 โจรแท้ๆ
ของขวัญที่เซี่ยเฉียวมอบให้เซี่ยซีคือทองคำแท้แท่งเล็กๆ
เซี่ยผิงกั่งที่พลาดโอกาสแย่งชิงไปแล้ว ขณะนี้เขายังลูบคลำหยกแกะสลักในอ้อมอกอย่างยินดีโดยไม่รู้เรื่องราว
“มีเรื่องอะไรค่อยคุยไปกินไปดีกว่า” เซี่ยหนิวซานเองก็ดูมีความสุขมาก
“ข้าไม่ต้องไปเยี่ยมท่านย่าหรือเจ้าคะ” จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็เอ่ยถาม
พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ใบหน้าเซี่ยหนิวซานก็แข็งค้าง
อย่ามองว่าครอบครัวเขาเป็นโจรมาก่อน แท้จริงแล้วผู้ใหญ่ครอบครัวเขาค่อนข้างมีฐานะทีเดียว
ตอนที่เซี่ยหนิวซานเป็นโจร เขาตัดขาดกับมารดาและพี่น้องมาตลอด เพื่อไม่ให้ครอบครัวต้องมาเดือดร้อนไปด้วย ต่อมาเขารับราชการ ก็ยังคงรู้สึกว่าติดค้างท่านแม่ของเขาในช่วงเวลาหลายปีนั้นอยู่ เลยเชิญนางมาอยู่กับเขาเพื่อเลี้ยงดู
ในเมื่อเลี้ยงดูหญิงชราแล้ว เขาย่อมต้องเลี้ยงดูลูกหลานคนอื่นๆ ของนางด้วย
ตามที่เซี่ยเฉียวรู้ก็คือ หญิงชราไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ เงินเพียงเล็กน้อยของเซี่ยหนิวซานได้นำไปซื้อเรือนให้ครอบครัวตระกูลเซี่ยอีกสองบ้านอยู่กันคนละหลัง
ส่วนเรื่องอื่น นางก็ไม่ทราบแน่ชัด
ในเมื่อนางก็มาที่นี่แล้ว จะไม่ไปเยี่ยมเยียนผู้อาวุโสก็กระไรอยู่
แม้ว่าจะเป็นไปตามมารยาทก็ควรต้องถามถึงบ้างสักเล็กน้อย
เซี่ยหนิวซานมีอาการอึกอักอยู่บ้าง เซี่ยผิงกั่งกลับตรงไปตรงมามากกว่า เขาเอ่ยตรงๆ “ท่านย่าไม่ชอบเจ้ากับข้า ปกติถ้าไม่มีอะไรก็ไม่ค่อยไปมาหาสู่กัน ท่านไม่ชอบน่ะ”
“ฮ่าๆ” เซี่ยห
