ตอนที่ 41 ของขวัญพบหน้า
เซี่ยผิงไหวโกรธแต่ไม่กล้าพูด ท่าทีของเขาดูเหมือนจะโกรธมาก แต่ความจริงแล้วเพียงแค่รู้สึกหงุดหงิดขุ่นเคืองเล็กน้อยเท่านั้น
เงินนี่ท่านแม่เป็นคนให้เขาหลังจากกลับมาบ้านแล้วนะ!
เก็บไว้ในอ้อมอกเขายังไม่ทันถึงชั่วยามก็หายวับไปเสียแล้ว!
เซี่ยผิงกั่งพึงพอใจมาก ขณะที่ความผิดหวังนั้นวาบขึ้นในดวงตาของเผยหว่านเย่ว์
ตกลงแล้วพวกเราเป็นพ่อลูก เป็นพี่น้องกันจริงๆ ใช่ไหม ทั้งๆ ที่นางก็อยู่ตรงนี้ด้วย เหตุใดจึงไม่คิดจะมอบของขวัญพบหน้าให้แก่นางบ้างล่ะ
ถึงอย่างไรเงินห้าสิบตำลึงก็ยังดีกว่ามีดสั้นเย็นชืดเล่มหนึ่งนี่ใช่ไหมล่ะ
ทว่าหลูซื่อกลับยินดีมาก
อย่าเห็นว่าเป็นแค่มีดสั้นเล็กๆ เล่มหนึ่งเท่านั้น สามีของนางไม่มีงานอดิเรกอย่างอื่น นอกจากเรื่องอาวุธพวกนี้ มีดเล่มนี้เป็นมีดที่เซี่ยหนิวซานได้มาตอนที่เขาเป็นโจร อัญมณีที่ประดับอยู่บนนั้นมีค่ามาก อย่างน้อยๆ ก็ขายได้เป็นพันตำลึง!
ส่วนของที่มอบให้เซี่ยเฉียวคืออะไรกัน
ตั๋วเงิน?
ดวงตาหลูซื่อปรากฏรอยยิ้ม ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความรัก นางลูบศีรษะเซี่ยผิงไหวพลางเอ่ย “กลับไปแม่ค่อยไปคิดบัญชีเอาเงินให้เจ้าสักหน่อย”
เซี่ยผิงไหวได้ยินดังนั้นก็ฉีกยิ้มทันที “ขอรับ”
เซี่ยผิงกั่งยิ้มเยาะเซี่ยผิงไหวเล็กน้อย
เซี่ยผิงไหวตกใจจนหัวหด ขณะที่เขากำลังจะพูด เซี่ยเฉียวก็เดินเข้ามาจากข้างนอกพอดี
ทุกคนหันไปมอง
เซี่ยหนิวซานตาเป็นประกายขึ้นมาในทันที ลุกขึ้นมาทักทายทันใด
