่งกลับพูดตรงๆ รู้ดีว่าตนเองหน้าตาเป็นอย่างไร
เซี่ยหนิวซานตกตะลึง ตามมาด้วยความโกรธเกรี้ยว “พูดอะไรของเจ้า! เจ้าลองดูจมูกดูดวงตานี่สิ ไม่เหมือนกับข้าตรงไหน!”
แค่มองเขาก็รู้แล้วว่านางคือลูกของเขา!
“ท่านพ่อ เลิกวิจารณ์ข้าได้ไหมเจ้าคะ” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นอย่างเอือมระอา
เซี่ยหนิวซานอึ้งไปชั่วขณะ ส่วนนั้นเซี่ยผิงกั่งก็ยินดี “ไม่ผิดแล้ว นางเป็นน้องสาวของข้า ไม่ผิดแน่!”
เซี่ยหนิวซานแค่นเสียงหึ
“พี่ใหญ่” เซี่ยเฉียวเรียก
“ดี กลับมาก็ดีแล้ว” เซี่ยผิงกั่งดีใจอยู่ครู่หนึ่งก็มีท่าทีสงบลงมาก
เซี่ยหนิวซานราวกับคิดอะไรขึ้นมาได้ รอยยิ้มของเขาจึงจืดจางลงบ้างเช่นกัน
“นี่เป็นน้องชายน้องสาวไม่ได้เรื่องของเจ้าอีกสองคน” เซี่ยหนิวซานเอ่ย
เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีกำลังแอบมองประเมินเซี่ยเฉียวอยู่ในเวลานี้
เนื่องจากเคยได้ยินชื่อแต่ไม่เคยได้พบ เซี่ยเฉียวจึงถือเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพวกเขา
จึงเพียงแต่เรียกอย่างว่าง่าย “พี่หญิงใหญ่”
“อืม” เซี่ยเฉียวพยักหน้า จากนั้นจึงนำของสองสิ่งออกมาจากในอกเสื้อ “เจอกันครั้งแรก ข้ามอบให้พวกเจ้า”
