ตอนที่ 40 ช่างยากจนจริงๆ
เผยหว่านเย่ว์ส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว แลดูหวาดกลัวเล็กน้อย “ไม่ใช่หรอก แค่ระหว่างทางมา ข้าเจอเรื่องน่าตกใจนิดหน่อย ไม่เป็นไร ท่านพ่อไม่ต้องกังวล”
“ตกใจ? เจออะไรมาระหว่างทางหรือ”
เดิมทีเซี่ยหนิวซานก็ไม่ได้คิดจะถามอะไรมาก แต่ก็กลัวว่าหญิงสาวที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาผู้นี้จะรู้สึกถูกละเลย ก็เลยกัดฟันถามไถ่สักหน่อย
เผยหว่านเย่ว์อึกอักลังเลราวกับว่ามีเรื่องที่พูดไม่ได้
ท่าทางเช่นนี้กลับทำให้เซี่ยหนิวซานสงสัยใคร่รู้เสียแล้ว
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่” น้ำเสียงเซี่ยหนิวซานอึมครึมอย่างกับจะไปหาเรื่องใครอย่างไรอย่างนั้น
หลูซื่อเห็นลูกสาวกำลังลำบากใจจึงเอ่ย “ตอนที่ไปรับนังหนูเฉียวเอ๋อร์มา ก็เห็นว่าพกห่อของแปลกๆ มาด้วย นางกลัวว่าของข้างในจะมีปัญหาถูกคนตรวจค้นก็เลยเปิดดูสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าข้างในจะเป็นกระดูกมนุษย์ เฉียวเอ๋อร์ยังบังคับให้นางเก็บกระดูกมนุษย์นั้นกลับใส่ห่ออีก นางทั้งขี้กลัวและไม่เคยพบเห็นมาก่อน ก็เลยตกใจน่ะ”
แค่นี้น่ะหรือ
เซี่ยหนิวซานขมวดคิ้ว
ก็แค่กระดูกมนุษย์ไม่ใช่หรือ…
“แค่ฝึกหน่อยก็ได้แล้ว พี่ใหญ่ของเจ้ายังเก็บกระดูกที่ผ่านน้ำยาแล้วเอาไว้เลย ทั้งสะอาดทั้งสมบูรณ์ แขวนอยู่ในห้องหนังสือนั่นไง เจ้าไม่มีอะไรทำก็ไปดูสักหน่อย ดูสักหลายๆ ครั้งเข้าก็ไม่ตกใจกลัวแล้ว” เซี่ยหนิวซานกล่าวเรียบง่ายอย่างยิ่ง
พอพูดคำนี้ออกมา เผยหว่านเย่ว์ก็หน้าถอดสีทันที
หลูซื่อเองก็ตกตะลึงไปแล้ว
เมื
